تبليغاتX
به عشق دیهوک
 شیرجه و استارت

شيرجه و استارت

شيرجه هاي مقدماتي

قبل از اينكه استارت آموزش داده شود و از شاگرد كارآموز خواسته شود كه به مانند شناگران ماهر استارت مسابقات را تمرين كنند لازم است كه ابتدا روش شيرجه رفتن هاي ساده را به او آموزش دهيم . در حقيقت لازم است كه ياد بگيرد به چه روش بايستي با آب برخورد نمايد ، بيشتر افراد در اولين تجربه شيرجه  خود كمي وحشت دارند ولي پس از چند بار تمرين به روش صحيح اين دلهره از بين مي رود.

امروزه مراحل مختلف شيرجه را تقسيم بندي كرده اند و شاگرد از مرحله نشسته در كنار استخر شيرجه رفتن را شروع نموده و بالاخره پس از تمرينات لازم با حالت دورخيزوار نيز شيرجه مي رود .

به طور معمولي افرادي كه داراي قابليت هاي جسماني متعادل هستند در يك يا دو جلسه كه به استخر مي روند مي توانند شيرجه هاي مقدماتي را فرا بگيرند.

مراحل مختلف آموزش شيرجه را شرح مي دهيم.

شيرجه از حالت زانو زده در كنار استخر

1-  در اين شيرجه شناگر در لبه استخر با يك پا زانو مي زند . دست ها طوري قرار مي گيرد كه گوش ها به بازوها مي چسبد ، اين نكته بسيار مهم است زيرا اگر گوش ها به بازوها نچسبد يا سر بالا قرار بگيرد باعث برخورد صورت به آب مي شود وي ا اينكه سر داخل دست ها فرو مي افتد كه باعث مي شود شخص بيشتر به زير آب فرو رود. بنابراين اين گفته ها بايد رعايت گردد ، انگشتان شصت دست در يكديگر قلاب شده و دست بطور كامل كشيده رو به جلو مي باشد . پنجه پا، لبه استخر را به طور قلاب وار مي گيرد تا اينك شناگر سر نخورد .

2-  در اين مرحله با كشيده بدن به جلو ( به طرف آب ) قصد ورود به آب را مي كند، و بالا تنه را به همان حالت حفظ مي نمايد و با فشار پنجه پا به لبه استخر بدن به فاصله  دورتر پرتاب شده و با زاويه  مناسب ( حدود 45 درجه ) به داخل آب وارد مي شود .

نكته مهم در اين مرحله اينست كه پس از جدا شدن بدن از لبه استخر هر دو پا به حالت كشيده و به هم چسبيده قرار گيرد به طوري كه بدن در هوا به حالت يك چوب كشيده باشد . پس از اينكه تمام بدن او داخل آب فرو رفت فوري سر و سينه را كه در حالت فرو رفتن به عمق آب مي باشند تغيير مسير داده و به طرف بالا بگيرد. اين كار باعث مي شود كه سرعت اوليه ائي كه بدن را به طرف جلو مي برد بدن و سرو سينه را به طرف سطح آب بكشد و سر از آب خارج گردد.

در واقع بدن مسيري قوسي شكل را طي مي نمايد . در تمام مسيري كه ذكر شد بدن حالت كشيده دارد و عضلات بدن در حالت انقباض عمومي مي باشند . نكته مهمي كه بايستي رعايت شود اينست كه ، زانوها در آخرين لحظه ( در روي هوا) خم نباشد . پاها به طور كامل كشيده و به هم چسبيده باشد و فاصله ائي بين آنها نباشد ، بسياري از شناگران سر را خيلي زود از بين دست ها بيرون مي كشند كه اين كار صحيح نيست و باعث برخورد صورت به آب مي شود . قرار داشتن سر داخل دستها تا آخرين لحظه بايستي ادامه يابد ( به خصوص در مراحل اوليه آموزش ).

بعد از فراگيري شناگر با يان روش شيرجه مرحله ي بعدي شروع مي شود.

مسير قوسي شكل بعد از شيرجه جهت كشيدن سر و سينه به طرف سطح آب

شيرجه از حالت ايستاده با زانوهاي خميده

1-  در اين مرحله شناگر در لبه  استخر طوري مي ايستد كه پنجه پاهايش لبه استخر را مي گيرد ، زانوها به مانند شكل زير خم شده ولي به هم چسبيده مي باشد. دست ها در كنار بدن و بازوها در يك محور دايره اي مي باشند .

2-  در لحظه سقوط با فشاري كه به لبه  استخر وارد مي سازد پاها را به بالا پرتاب مي نمايد در اين حالت پاها به هم چسبيده و به حالت كشيده مي باشند و فقط كمي از ران خميده است پرتاب پاها به بالا از پشت كمك مي نمايد كه سر و سينه به طرف آب خم شود.

3-  در اين مرحله بدن به حالت كشيده در يك امتداد قرار گرفته و قصد ورود به آب را دارد البته زاويه  ورودي بدن به آب براي شيرجه هاي مقدماتي بهتر است همان زاويه  45 درجه رعايت گردد.

تمرين هاي آموزشي

1-  براي اينكه پاي كار آموزش شناگر از هم باز نشود و هنگام ورود به آب پاها در امتداد بدن و حالت كشيده باشد ، حلقه اي را گرفته در ابتدا از مچ پا شروع مي كنيم و از كارآموز مي خواهيم كه بيشتر قسمت هاي بدن را به سمت جلو بكشد به حدي كه مي خواهد سقوط كند بعد از او مي خواهيم كه شيرجه بزند ، كم كم به دور زانو برده مي شود ، كارآموز شناگر سعي مي كند در هنگام ورود تكرار و تمرين حلقه كم كم به دور زانو برده مي شود ، كارآموز شناگر سعي مي كند در هنگام ورود به آب پا را به سمت بالا پرتاب كند. بنابراين شناگر ورود خوبي را در آب خواهد داشت.

2-    شيرجه ي يك پا

1- در اين حالت شناگر مبتدي كنار استخر طوري مي ايستد كه يك پا لبه  استخر مي باشد و پاي ديگر در عقب قرار دارد. بدن از كمر خم شده ، سر داخل دست ها طوري قرار مي گيرد كه گوش ها به بازوها مي چسبد. زانوي پاي جلو قفل و بي حركت مي باشد.

2- در لحظه  سقوط با فشاري كه به لبه استخر وارد مي سازد پاي عقب را به بالا پرتاب مي نمايد و به سمت آب دولا شده و در موقع ورود به آب پاها به هم چسبيده و به حالت كشيده مي باشند .

مراحل مختلف شيرجه ايستاده از جلو از روي تخته ي شيرجه با ارتفاع 1 متر از آب

Spring board  تمام توضيحات وضعيت بدن در هنگام شيرجه در قسمتهاي گذشته گفته شد، فقط روش صحيح روي تخته شنا بازي كردن مهم است. چون تخته شنا حالت ارتجاعي دارد، لذا فراگيري آب بسيار مهم مي باشد.

استارت

شروع و آغاز حركت در شناها را كه مي تواند پرش از سكوي استخر يا از داخل لبه استخر باشد استارت ناميده مي شود. در سه شناي اصلي پروانه ، قورباغه ، كرال سينه استارت از روي سكو در لبه استخر صورت گرفته و براي شناي كرال پشت ، استارت از داخل آب و با گرفتن لبه استخر يا ميله تعبيه شده براي اينكار انجام مي شود .

استارتي كه در گذشته مورد استفاده  شناگران قرار مي گرفت با استارتي كه امروزه بكار مي رود تفاوت دارد. تكنيك استارت از روي سكو كه در قديم انجام مي شد بسيار ساده تر بود و آن بدين شكل انجام مي شد كه شناگر بر روي سكو مي رفت پاها را به اندازه  عرض شانه باز مي نمود و با پنجه پا لبه  سكو را گرفت و بدنش را از كمر به جلو خم مي نمود و سر را طوري به بالا نگه مي داشت كه روبرو را نگاه مي كرد ، سپس زانوها را خم كرده و به محض شنيدن صداي شروع با آوردن دست ها به جلو و باز كردن مفاصل زانوها خود را به جلو پرتاب مي نمود .

با مطالعه و بررسي حركت هاي مختلف اندام ها كم كم مربي ها موجه شدند كه روش هاي ديگر نيز وجود دارد كه مي تواند در پرتاب كردن شناگر به فاصله  دورتر مؤثر واقع شود.

امروزه استارت از روي سكو به دو صورت انجام مي شود يكي استارتي كه با گردش دست حول محور مفصل شانه بودن ( چرخش دست ها ) و ديگري استارتي است كه شناگر خم شده و با دست لبه  سكو استارت را مي گيرد. هر دو نوع اين استارت ها مورد استفاده  شناگران و قهرمانان قرار مي گيرد. در آموزش استارت بايستي توجه داشت كه پس از شنيدن ( بجاي خود) شناگر به لبه جلوي سكو آمده و با پنجه  پا لبه  سكو را بگيرد در هر دو نوع استارت ذكر شده اين نكته بايستي رعايت شود ، حتي در شيرجه هاي ساده زير اين كار از سر خوردن شيرجه رونده جلوگيري به عمل مي آورد . اين نكته در واقع بايستي در همان ابتداي آموزش پرش در آب آموزش داده شود . شناگر بداند پنجه هاي پا حالت گيرندگي دارد.

مشخصات سكوي استارت

به ازاي هر خط استخر شنا سكوي استارت با مشخصات زير ساخته مي شود .

بر اساس قوانين فيفا ( فدراسيون جهاني شنا ) بلندي هر سكو از سطح آب بايستي بين 50 تا 75 سانتي متر باشد و سطح روي سكو حداقل 50×50 سانتي متر و از مواد غير لغزنده ساخته شود . حداكثر شيب سطح روي سكو نبايستي از 10 درجه نسبت به سطح افق تجاوز نمايد . در هر چهار ضلع طرفين سكو بايستي شماره  سكو نوشته شده قابل رويت باشد .

نتيجه گيري در استارت به طريقه چرخش دست ها و گرفتن لبه ي استخر

در سال 1967 هانوئر در تحقيقي كه راجع به مقايسه دو نوع استارت انجام داد . به اين نتيجه رسيد كه در استارت به روش گرفته لبه استخر ، شناگر زودتر از سكوي استارت كنده شده و رودتر هم وارد آب مي شود ولي فاصله  طي شده با اندازه  فاصله  طي شده در استارت به روش چرخش دست ها نيست. رفرد در سال 1971 براي مقايسه اين دو نوع استارت يك شناگر زن و 8 شناگر مرد انتخاب نمود و در 3 مورد زير تحقيقاتي انجام داد.

1-    زمان جدا شدن از سكو

2-    زمان پرواز

3-  زمان طي كردن فاصله 60/ 3 سانتي متري به اين نتيجه رسيد كه هر دو استارت در زمان پرواز برابرند ولي در دو مورد ديگر نتيجه اي عكس نتيجه ي هانوئر بدست آورد . يكي از علل برتري استارت به طريقه گرفتن لبه استخر زود جدا شدن از سكو به محض شنيدن صداي گلوله استارت مي باشد.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 عملكرد دست_ اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس_ برگشت پروانه

دومين بخش ، عملكرد دست

حرکت دست ها در شناي پروانه ( همانند وضعيت بدن و عملكرد پا) تا اندازه زيادي به حركت دست در شناي كرال سينه شباهت دارد. چون در اين شنا، مرحله كشش و مرحله بازگشت به حالت اوليه( حركت دست در خارج آب ) با هر دو دست و بطور همزمان انجام مي گيرد، لذا پاره اي از حركت هاي اساسي دست ضرورتاً تغيير پيدا مي كند.

مرحله كشش

-در اين مرحله، دست ها( كف دست به پايين و كمي به سمت خارج) جلوتر از حد شانه و كمي دورتر از محور طولي بدن نسبت به شانه ها وارد آب مي شوند. و كف دست ها دو علامت سئوال را در زير آب ترسيم مي كنند.

ترسيم علامت سئوال در زير آب به اين طريق است كه ابتدا دست ها از محور مياني بدن فاصله مي گيرند و پس از اينكه به اندازه كافي به خارج بدن كشيده شدند بازوها به طرف داخل كشيده مي شوند و در اين هنگام است كه آرنج ها خم مي شوند . توجه داشته باشيد كه همانند بازوها ، مچ و دست پس از اينكه به اندازه كافي به خارج كشيده شدند به طرف يكديگر نزديك مي شوند، بطوري كه هر دو دست در حاليكه در جهت عقب و داخل و به سمت خط مياني بدن كشيده مي شوند از زير خط شانه ها عبور كرده و سرانجام به سمت خارج و بالا رفته تا حركت را در حدود ران ها به پايان برسانند.

نيروهاي پيش برنده توليد شده در زماني كه دست ها به طرف خط مياني بدن حركت مي كنند، معمولاً كم است و در اين مرحله نيروي بالا برنده عامل اصلي حركت است. در حركت دست ها به سمت عقب معمولاً نيروي كشش بوجود مي آيد.

مرحله بازگشت به حالت اوليه- در پايان مرحله كشش، دست به صورت مستقيم و كف دست ها به سمت داخل مي باشند. پس از اين وضعيت شناگر دست هاي خود را به سمت خارج مي چرخاند و سپس آنها را از طرفين به سمت جلو پرتاب مي كند به طوري كه همواره سعي دارد دست ها در نزديكي سطح آب عمل كنند، و در همين حال آنها را به سمت نقطه ورود به آب هدايت مي كند.

بايد توجه داشت كه ، وضعيت خميده آرنج و عمل بالا آوردن آرنج در مرحله بازگشت به حالت اوليه در شناي كرال سينه حداقل به دو دليل در شناي پروانه رعايت نمي شود:

1- از نقطه نظر ساختار آناتوميكي چرخش مفصل شانه بدون همراهي چرخش بدن غير ممكن است .

2- حفظ تعادل دست ها به وسيله يكديگر در حركت همزمان آنها به سمت جلو نياز به چنين حركتي را برطرف مي سازد.

تمرين هاي آموزشي

1- در آبي كه عمق آن تا كمر مي باشد جهش دلفين مانندي انجام مي دهيم. و در اين هنگام همزمان با كشش دست ها ضربه پاي پروانه نيز زده مي شود( زانوها خم و شروع حركت پا از كمر).

2- تكرار تمرين شماره يك با اين تفاوت كه به محض اينكه شانه ها و سر، از آب خارج شدند بلافاصله دست ها به جلو، در داخل آب فرو مي روند و در اين زمان نيز صورت مجدداً در روي آب قرار مي گيرد.

3- كارآموز شناگر در حالي كه عمق آب تا كمر باشد، خم شده و حركت دست پروانه را انجام مي دهد.

4- تمرين دست شناي پروانه همراه با پاي كرال سينه.

" كوتاه اما با اهميت"

توجه: انداختن دست به جلو فقط در يك لحظه كوتاه است كه نيروي وارده دست ها را به سمت جلو پرتاب مي نمايد، براي اينكه شناگر چنين عملي را انجام دهد به او مي گوييم پس از شروع پرتاب بايستي دست هايت در موقع ورود به آب شل و راحت باشد. اگر دقت كرده باشيد متوجه مي شويد كه كف دست در ابتداي خروج متمايل به بالا برده در طول طي مسير متمايل به خارج مي گردد. نقش جنبش پذيربودن مفصل شانه در چنين حركتي به خوبي نمايان مي شود و به همين دليل است كه مسئله جنبش پذيري ( بخصوص مفصل شانه) و كشش عضلات بسيار با اهميت است. حركت دست ها كه يك دايره يا سيكلي را طي مي كند بايستي بطور پيوسته و آهنگ صحيح باشد و در هيچ جا قطع نشود و حتي بعضي مواقع آهنگش متغيير ننمايد. به طور مثال: در موقع ورود دست به آب اگر حركت دست توسط شناگر كند شود وقفه ايي در كل حركت بوجود آيد باعث فروافتادن بدن در آب مي شود و اين يكي از اشتباه هاي متداول شناگرهاي مبتدي پروانه رو مي باشد. يا اينكه وقتي دست ها از خارج به آب برخورد مي نمايند بايد توسط همان آب كنترل شوند نه اينكه شناگر به عضلاتش ورود دست به آب را كنترل نمايد.

براي اينكه پاي دلفين خوب زده شود، كار آموز شناگر حتماً بايستي براي بوجود آوردن موج ابتدا از دست هايش كه در جلو مي باشد حركت( عمل و عكس العمل) را فراموش نكند يعني اول دست ها بعد سر، بعد باسن و در مرحله آخر پاها موج را بوجود مي آورند.

سومين بخش آموزش اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس

با وجود اينكه بلند كردن سر از روي آب موجب افزايش نيروي مقاوم ميگردد و در نتيجه بر روي سرعت شناگر اثر مي گذارد، ليكن يك شناگر خوب مي تواند با تنظيم زمان مناسب  نفس گيري، اين اثر منفي را به حداقل برساند. بدين منظور، نخست شناگر سعي مي كند تعداد نفس گيري هاي خود را براساس نياز فيزيولوژيكي خود به حداقل برساند، غالباً در شناهاي سرعتي، شناگر در هر دو يا سه دور كامل حركت دست يك نفس گيري و در شناي استقامتي در هر يك يا دو دور كامل حركت دست يك بار نفس گيري مي كند. سپس وي سعي مي كند با تظمين حركات، سر خود را زماني بالا بياورد كه همزمان با اجراي موفقيت آميزعمل نفس گيري ، در حداقل فاصله ممكن نسبت به سطح آب قرار گيرد. جهت رسيدن به اين هدف، سر بايد زماني بالا بيايد كه نيمي از مرحله كشش انجام شده باشد و شانه ها با اجراي حركت دست ها و همزمان با انجام ضربه دوم پاها به بالا كشيده شده و دهان از آب خارج گردد. هر گونه حركت اضافي ناشي از بالا كشيدن سر، موجب فرو رفتن پاها در آب و ايجاد نيروي مقاوم خواهد شد. با انجام اين عمل، شناگر هوا را بدرون مجاري تنفسي خود فرستاده و بي درنگ سر را بين دو دست به درون آب فرو مي برد، در همين زمان است كه دست ها با تاب دادن( پرتاب كردن) از خط مياني شانه ها درهوا گذشته و براي ورود به آب به سمت جلو فرستاده مي شوند.

به طور كلي با هر حركت دست در شناي پروانه دوبار پاي پروانه زده مي شود. اولين حركت پا به سمت پايين وعقب موقعي انجام مي شود كه كف دست ها از روي آب به داخل آب فرورفته و آب را به طرفين مي كشد و دومين حركت پا نيز هنگامي صورت مي گيرد كه دست ها در مرحله فشار قرار داشته و به طرف يكديگر نزديك مي شوند و در واقع حركت هنگامي شروع مي شود كه مرحله فشار رو به اتمام بوده و كف دست ها از ناحيه كمر به سمت عقب بدن در حال حركت مي باشند. توجه داشته باشيد پاي اول در شناي پروانه براي راندن بدن به جلو و پاي دوم صرفاً جهت نگهداري و تكيه بدن روي آب نقش مهمي را ايفا مي نمايند. به محض ورود دست ها در آب، عمل بازدم شروع مي شود و هنگامي كه دست ها مجدداً از نزديك باسن آب را ترك مي كنند سر به عقب كشيده شده و در اين مرحله كه دم صورت مي گيرد.

نكات قابل توجه در نفس گيري:

سر درست در لحظه اي وارد آب مي گردد كه دست ها در حال پرتاب به جلو باشند . اين امر نه تنها به باقي ماندن بدن در حالت افقي كمك مي كند، بلكه باعث مي شود كه شناگر بتواند دست هاي خود را به بالا كشيده و در حركت پرتاب به جلو راحت تر عمل كنند.

لحظه نفس گيري:

اين لحظه درست در زماني است كه دست ها در حال وارد آوردن فشار به طرف ران ها بوده و چانه درون آب قرار دارد و مرحله پاياني آن زمانيست كه دست ها از آرنج به بالا كشيده شده اند.استارت پروانه

استارت پروانه، شبيه به استارت كرال سينه است.

برگشت پروانه

در برگشت شناي پروانه نيز به مانند شناي قورباغه بايستي هر دو دست در يك زمان و در يك سطح با ديواره استخر تماس پيدا نمايند. توجه داشته باشيد كه هر دو دست همزمان و در يك ديوار استخر را لمس نمايند، در ضمن شانه ها نيز در صفحه افقي قرار داشته باشند. وقتي كه لمس كردن ديوار توسط هر دو دست به طور صحيح صورت گرفت، مسابقه دهنده به هر روشي كه خواست مي تواند مابقي برگشت خود را انجام دهد.

تمرين هاي آموزشي

1- چهار يا پنج دست كرال سينه با يك پاي پروانه- توجه داشته باشيد كه همراه با هر نيم ستروك از كرال سينه، يك بار دم و يك بار بازدم صورت گيرد.

2- اجراي كليه حركات شناي پروانه- توجه داشته باشيد كه اين تمرين را ابتدا در مسافت كوتاه به طول مثال 8-5 متر انجام دهيد و سپس به تدريج بر بعد مسافت افزوده شود.

3- اجراي كليه حركات شناي پروانه با تاكيد بر عمل تنفس بدين معني كه با هر دست پروانه، يك بار عمل دم و بازدم صورت گيرد.

مراحل مختلف كشش دست ها، ضربه هاي پا و هواگيري در شناي پروانه

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 عملكرد دست_ اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس_ برگشت پروانه

دومين بخش ، عملكرد دست

حرکت دست ها در شناي پروانه ( همانند وضعيت بدن و عملكرد پا) تا اندازه زيادي به حركت دست در شناي كرال سينه شباهت دارد. چون در اين شنا، مرحله كشش و مرحله بازگشت به حالت اوليه( حركت دست در خارج آب ) با هر دو دست و بطور همزمان انجام مي گيرد، لذا پاره اي از حركت هاي اساسي دست ضرورتاً تغيير پيدا مي كند.

مرحله كشش

-در اين مرحله، دست ها( كف دست به پايين و كمي به سمت خارج) جلوتر از حد شانه و كمي دورتر از محور طولي بدن نسبت به شانه ها وارد آب مي شوند. و كف دست ها دو علامت سئوال را در زير آب ترسيم مي كنند.

ترسيم علامت سئوال در زير آب به اين طريق است كه ابتدا دست ها از محور مياني بدن فاصله مي گيرند و پس از اينكه به اندازه كافي به خارج بدن كشيده شدند بازوها به طرف داخل كشيده مي شوند و در اين هنگام است كه آرنج ها خم مي شوند . توجه داشته باشيد كه همانند بازوها ، مچ و دست پس از اينكه به اندازه كافي به خارج كشيده شدند به طرف يكديگر نزديك مي شوند، بطوري كه هر دو دست در حاليكه در جهت عقب و داخل و به سمت خط مياني بدن كشيده مي شوند از زير خط شانه ها عبور كرده و سرانجام به سمت خارج و بالا رفته تا حركت را در حدود ران ها به پايان برسانند.

نيروهاي پيش برنده توليد شده در زماني كه دست ها به طرف خط مياني بدن حركت مي كنند، معمولاً كم است و در اين مرحله نيروي بالا برنده عامل اصلي حركت است. در حركت دست ها به سمت عقب معمولاً نيروي كشش بوجود مي آيد.

مرحله بازگشت به حالت اوليه- در پايان مرحله كشش، دست به صورت مستقيم و كف دست ها به سمت داخل مي باشند. پس از اين وضعيت شناگر دست هاي خود را به سمت خارج مي چرخاند و سپس آنها را از طرفين به سمت جلو پرتاب مي كند به طوري كه همواره سعي دارد دست ها در نزديكي سطح آب عمل كنند، و در همين حال آنها را به سمت نقطه ورود به آب هدايت مي كند.

بايد توجه داشت كه ، وضعيت خميده آرنج و عمل بالا آوردن آرنج در مرحله بازگشت به حالت اوليه در شناي كرال سينه حداقل به دو دليل در شناي پروانه رعايت نمي شود:

1- از نقطه نظر ساختار آناتوميكي چرخش مفصل شانه بدون همراهي چرخش بدن غير ممكن است .

2- حفظ تعادل دست ها به وسيله يكديگر در حركت همزمان آنها به سمت جلو نياز به چنين حركتي را برطرف مي سازد.

تمرين هاي آموزشي

1- در آبي كه عمق آن تا كمر مي باشد جهش دلفين مانندي انجام مي دهيم. و در اين هنگام همزمان با كشش دست ها ضربه پاي پروانه نيز زده مي شود( زانوها خم و شروع حركت پا از كمر).

2- تكرار تمرين شماره يك با اين تفاوت كه به محض اينكه شانه ها و سر، از آب خارج شدند بلافاصله دست ها به جلو، در داخل آب فرو مي روند و در اين زمان نيز صورت مجدداً در روي آب قرار مي گيرد.

3- كارآموز شناگر در حالي كه عمق آب تا كمر باشد، خم شده و حركت دست پروانه را انجام مي دهد.

4- تمرين دست شناي پروانه همراه با پاي كرال سينه.

" كوتاه اما با اهميت"

توجه: انداختن دست به جلو فقط در يك لحظه كوتاه است كه نيروي وارده دست ها را به سمت جلو پرتاب مي نمايد، براي اينكه شناگر چنين عملي را انجام دهد به او مي گوييم پس از شروع پرتاب بايستي دست هايت در موقع ورود به آب شل و راحت باشد. اگر دقت كرده باشيد متوجه مي شويد كه كف دست در ابتداي خروج متمايل به بالا برده در طول طي مسير متمايل به خارج مي گردد. نقش جنبش پذيربودن مفصل شانه در چنين حركتي به خوبي نمايان مي شود و به همين دليل است كه مسئله جنبش پذيري ( بخصوص مفصل شانه) و كشش عضلات بسيار با اهميت است. حركت دست ها كه يك دايره يا سيكلي را طي مي كند بايستي بطور پيوسته و آهنگ صحيح باشد و در هيچ جا قطع نشود و حتي بعضي مواقع آهنگش متغيير ننمايد. به طور مثال: در موقع ورود دست به آب اگر حركت دست توسط شناگر كند شود وقفه ايي در كل حركت بوجود آيد باعث فروافتادن بدن در آب مي شود و اين يكي از اشتباه هاي متداول شناگرهاي مبتدي پروانه رو مي باشد. يا اينكه وقتي دست ها از خارج به آب برخورد مي نمايند بايد توسط همان آب كنترل شوند نه اينكه شناگر به عضلاتش ورود دست به آب را كنترل نمايد.

براي اينكه پاي دلفين خوب زده شود، كار آموز شناگر حتماً بايستي براي بوجود آوردن موج ابتدا از دست هايش كه در جلو مي باشد حركت( عمل و عكس العمل) را فراموش نكند يعني اول دست ها بعد سر، بعد باسن و در مرحله آخر پاها موج را بوجود مي آورند.

سومين بخش آموزش اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس

با وجود اينكه بلند كردن سر از روي آب موجب افزايش نيروي مقاوم ميگردد و در نتيجه بر روي سرعت شناگر اثر مي گذارد، ليكن يك شناگر خوب مي تواند با تنظيم زمان مناسب  نفس گيري، اين اثر منفي را به حداقل برساند. بدين منظور، نخست شناگر سعي مي كند تعداد نفس گيري هاي خود را براساس نياز فيزيولوژيكي خود به حداقل برساند، غالباً در شناهاي سرعتي، شناگر در هر دو يا سه دور كامل حركت دست يك نفس گيري و در شناي استقامتي در هر يك يا دو دور كامل حركت دست يك بار نفس گيري مي كند. سپس وي سعي مي كند با تظمين حركات، سر خود را زماني بالا بياورد كه همزمان با اجراي موفقيت آميزعمل نفس گيري ، در حداقل فاصله ممكن نسبت به سطح آب قرار گيرد. جهت رسيدن به اين هدف، سر بايد زماني بالا بيايد كه نيمي از مرحله كشش انجام شده باشد و شانه ها با اجراي حركت دست ها و همزمان با انجام ضربه دوم پاها به بالا كشيده شده و دهان از آب خارج گردد. هر گونه حركت اضافي ناشي از بالا كشيدن سر، موجب فرو رفتن پاها در آب و ايجاد نيروي مقاوم خواهد شد. با انجام اين عمل، شناگر هوا را بدرون مجاري تنفسي خود فرستاده و بي درنگ سر را بين دو دست به درون آب فرو مي برد، در همين زمان است كه دست ها با تاب دادن( پرتاب كردن) از خط مياني شانه ها درهوا گذشته و براي ورود به آب به سمت جلو فرستاده مي شوند.

به طور كلي با هر حركت دست در شناي پروانه دوبار پاي پروانه زده مي شود. اولين حركت پا به سمت پايين وعقب موقعي انجام مي شود كه كف دست ها از روي آب به داخل آب فرورفته و آب را به طرفين مي كشد و دومين حركت پا نيز هنگامي صورت مي گيرد كه دست ها در مرحله فشار قرار داشته و به طرف يكديگر نزديك مي شوند و در واقع حركت هنگامي شروع مي شود كه مرحله فشار رو به اتمام بوده و كف دست ها از ناحيه كمر به سمت عقب بدن در حال حركت مي باشند. توجه داشته باشيد پاي اول در شناي پروانه براي راندن بدن به جلو و پاي دوم صرفاً جهت نگهداري و تكيه بدن روي آب نقش مهمي را ايفا مي نمايند. به محض ورود دست ها در آب، عمل بازدم شروع مي شود و هنگامي كه دست ها مجدداً از نزديك باسن آب را ترك مي كنند سر به عقب كشيده شده و در اين مرحله كه دم صورت مي گيرد.

نكات قابل توجه در نفس گيري:

سر درست در لحظه اي وارد آب مي گردد كه دست ها در حال پرتاب به جلو باشند . اين امر نه تنها به باقي ماندن بدن در حالت افقي كمك مي كند، بلكه باعث مي شود كه شناگر بتواند دست هاي خود را به بالا كشيده و در حركت پرتاب به جلو راحت تر عمل كنند.

لحظه نفس گيري:

اين لحظه درست در زماني است كه دست ها در حال وارد آوردن فشار به طرف ران ها بوده و چانه درون آب قرار دارد و مرحله پاياني آن زمانيست كه دست ها از آرنج به بالا كشيده شده اند.استارت پروانه

استارت پروانه، شبيه به استارت كرال سينه است.

برگشت پروانه

در برگشت شناي پروانه نيز به مانند شناي قورباغه بايستي هر دو دست در يك زمان و در يك سطح با ديواره استخر تماس پيدا نمايند. توجه داشته باشيد كه هر دو دست همزمان و در يك ديوار استخر را لمس نمايند، در ضمن شانه ها نيز در صفحه افقي قرار داشته باشند. وقتي كه لمس كردن ديوار توسط هر دو دست به طور صحيح صورت گرفت، مسابقه دهنده به هر روشي كه خواست مي تواند مابقي برگشت خود را انجام دهد.

تمرين هاي آموزشي

1- چهار يا پنج دست كرال سينه با يك پاي پروانه- توجه داشته باشيد كه همراه با هر نيم ستروك از كرال سينه، يك بار دم و يك بار بازدم صورت گيرد.

2- اجراي كليه حركات شناي پروانه- توجه داشته باشيد كه اين تمرين را ابتدا در مسافت كوتاه به طول مثال 8-5 متر انجام دهيد و سپس به تدريج بر بعد مسافت افزوده شود.

3- اجراي كليه حركات شناي پروانه با تاكيد بر عمل تنفس بدين معني كه با هر دست پروانه، يك بار عمل دم و بازدم صورت گيرد.

مراحل مختلف كشش دست ها، ضربه هاي پا و هواگيري در شناي پروانه

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 عملكرد دست_ اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس_ برگشت پروانه

دومين بخش ، عملكرد دست

حرکت دست ها در شناي پروانه ( همانند وضعيت بدن و عملكرد پا) تا اندازه زيادي به حركت دست در شناي كرال سينه شباهت دارد. چون در اين شنا، مرحله كشش و مرحله بازگشت به حالت اوليه( حركت دست در خارج آب ) با هر دو دست و بطور همزمان انجام مي گيرد، لذا پاره اي از حركت هاي اساسي دست ضرورتاً تغيير پيدا مي كند.

مرحله كشش

-در اين مرحله، دست ها( كف دست به پايين و كمي به سمت خارج) جلوتر از حد شانه و كمي دورتر از محور طولي بدن نسبت به شانه ها وارد آب مي شوند. و كف دست ها دو علامت سئوال را در زير آب ترسيم مي كنند.

ترسيم علامت سئوال در زير آب به اين طريق است كه ابتدا دست ها از محور مياني بدن فاصله مي گيرند و پس از اينكه به اندازه كافي به خارج بدن كشيده شدند بازوها به طرف داخل كشيده مي شوند و در اين هنگام است كه آرنج ها خم مي شوند . توجه داشته باشيد كه همانند بازوها ، مچ و دست پس از اينكه به اندازه كافي به خارج كشيده شدند به طرف يكديگر نزديك مي شوند، بطوري كه هر دو دست در حاليكه در جهت عقب و داخل و به سمت خط مياني بدن كشيده مي شوند از زير خط شانه ها عبور كرده و سرانجام به سمت خارج و بالا رفته تا حركت را در حدود ران ها به پايان برسانند.

نيروهاي پيش برنده توليد شده در زماني كه دست ها به طرف خط مياني بدن حركت مي كنند، معمولاً كم است و در اين مرحله نيروي بالا برنده عامل اصلي حركت است. در حركت دست ها به سمت عقب معمولاً نيروي كشش بوجود مي آيد.

مرحله بازگشت به حالت اوليه- در پايان مرحله كشش، دست به صورت مستقيم و كف دست ها به سمت داخل مي باشند. پس از اين وضعيت شناگر دست هاي خود را به سمت خارج مي چرخاند و سپس آنها را از طرفين به سمت جلو پرتاب مي كند به طوري كه همواره سعي دارد دست ها در نزديكي سطح آب عمل كنند، و در همين حال آنها را به سمت نقطه ورود به آب هدايت مي كند.

بايد توجه داشت كه ، وضعيت خميده آرنج و عمل بالا آوردن آرنج در مرحله بازگشت به حالت اوليه در شناي كرال سينه حداقل به دو دليل در شناي پروانه رعايت نمي شود:

1- از نقطه نظر ساختار آناتوميكي چرخش مفصل شانه بدون همراهي چرخش بدن غير ممكن است .

2- حفظ تعادل دست ها به وسيله يكديگر در حركت همزمان آنها به سمت جلو نياز به چنين حركتي را برطرف مي سازد.

تمرين هاي آموزشي

1- در آبي كه عمق آن تا كمر مي باشد جهش دلفين مانندي انجام مي دهيم. و در اين هنگام همزمان با كشش دست ها ضربه پاي پروانه نيز زده مي شود( زانوها خم و شروع حركت پا از كمر).

2- تكرار تمرين شماره يك با اين تفاوت كه به محض اينكه شانه ها و سر، از آب خارج شدند بلافاصله دست ها به جلو، در داخل آب فرو مي روند و در اين زمان نيز صورت مجدداً در روي آب قرار مي گيرد.

3- كارآموز شناگر در حالي كه عمق آب تا كمر باشد، خم شده و حركت دست پروانه را انجام مي دهد.

4- تمرين دست شناي پروانه همراه با پاي كرال سينه.

" كوتاه اما با اهميت"

توجه: انداختن دست به جلو فقط در يك لحظه كوتاه است كه نيروي وارده دست ها را به سمت جلو پرتاب مي نمايد، براي اينكه شناگر چنين عملي را انجام دهد به او مي گوييم پس از شروع پرتاب بايستي دست هايت در موقع ورود به آب شل و راحت باشد. اگر دقت كرده باشيد متوجه مي شويد كه كف دست در ابتداي خروج متمايل به بالا برده در طول طي مسير متمايل به خارج مي گردد. نقش جنبش پذيربودن مفصل شانه در چنين حركتي به خوبي نمايان مي شود و به همين دليل است كه مسئله جنبش پذيري ( بخصوص مفصل شانه) و كشش عضلات بسيار با اهميت است. حركت دست ها كه يك دايره يا سيكلي را طي مي كند بايستي بطور پيوسته و آهنگ صحيح باشد و در هيچ جا قطع نشود و حتي بعضي مواقع آهنگش متغيير ننمايد. به طور مثال: در موقع ورود دست به آب اگر حركت دست توسط شناگر كند شود وقفه ايي در كل حركت بوجود آيد باعث فروافتادن بدن در آب مي شود و اين يكي از اشتباه هاي متداول شناگرهاي مبتدي پروانه رو مي باشد. يا اينكه وقتي دست ها از خارج به آب برخورد مي نمايند بايد توسط همان آب كنترل شوند نه اينكه شناگر به عضلاتش ورود دست به آب را كنترل نمايد.

براي اينكه پاي دلفين خوب زده شود، كار آموز شناگر حتماً بايستي براي بوجود آوردن موج ابتدا از دست هايش كه در جلو مي باشد حركت( عمل و عكس العمل) را فراموش نكند يعني اول دست ها بعد سر، بعد باسن و در مرحله آخر پاها موج را بوجود مي آورند.

سومين بخش آموزش اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس

با وجود اينكه بلند كردن سر از روي آب موجب افزايش نيروي مقاوم ميگردد و در نتيجه بر روي سرعت شناگر اثر مي گذارد، ليكن يك شناگر خوب مي تواند با تنظيم زمان مناسب  نفس گيري، اين اثر منفي را به حداقل برساند. بدين منظور، نخست شناگر سعي مي كند تعداد نفس گيري هاي خود را براساس نياز فيزيولوژيكي خود به حداقل برساند، غالباً در شناهاي سرعتي، شناگر در هر دو يا سه دور كامل حركت دست يك نفس گيري و در شناي استقامتي در هر يك يا دو دور كامل حركت دست يك بار نفس گيري مي كند. سپس وي سعي مي كند با تظمين حركات، سر خود را زماني بالا بياورد كه همزمان با اجراي موفقيت آميزعمل نفس گيري ، در حداقل فاصله ممكن نسبت به سطح آب قرار گيرد. جهت رسيدن به اين هدف، سر بايد زماني بالا بيايد كه نيمي از مرحله كشش انجام شده باشد و شانه ها با اجراي حركت دست ها و همزمان با انجام ضربه دوم پاها به بالا كشيده شده و دهان از آب خارج گردد. هر گونه حركت اضافي ناشي از بالا كشيدن سر، موجب فرو رفتن پاها در آب و ايجاد نيروي مقاوم خواهد شد. با انجام اين عمل، شناگر هوا را بدرون مجاري تنفسي خود فرستاده و بي درنگ سر را بين دو دست به درون آب فرو مي برد، در همين زمان است كه دست ها با تاب دادن( پرتاب كردن) از خط مياني شانه ها درهوا گذشته و براي ورود به آب به سمت جلو فرستاده مي شوند.

به طور كلي با هر حركت دست در شناي پروانه دوبار پاي پروانه زده مي شود. اولين حركت پا به سمت پايين وعقب موقعي انجام مي شود كه كف دست ها از روي آب به داخل آب فرورفته و آب را به طرفين مي كشد و دومين حركت پا نيز هنگامي صورت مي گيرد كه دست ها در مرحله فشار قرار داشته و به طرف يكديگر نزديك مي شوند و در واقع حركت هنگامي شروع مي شود كه مرحله فشار رو به اتمام بوده و كف دست ها از ناحيه كمر به سمت عقب بدن در حال حركت مي باشند. توجه داشته باشيد پاي اول در شناي پروانه براي راندن بدن به جلو و پاي دوم صرفاً جهت نگهداري و تكيه بدن روي آب نقش مهمي را ايفا مي نمايند. به محض ورود دست ها در آب، عمل بازدم شروع مي شود و هنگامي كه دست ها مجدداً از نزديك باسن آب را ترك مي كنند سر به عقب كشيده شده و در اين مرحله كه دم صورت مي گيرد.

نكات قابل توجه در نفس گيري:

سر درست در لحظه اي وارد آب مي گردد كه دست ها در حال پرتاب به جلو باشند . اين امر نه تنها به باقي ماندن بدن در حالت افقي كمك مي كند، بلكه باعث مي شود كه شناگر بتواند دست هاي خود را به بالا كشيده و در حركت پرتاب به جلو راحت تر عمل كنند.

لحظه نفس گيري:

اين لحظه درست در زماني است كه دست ها در حال وارد آوردن فشار به طرف ران ها بوده و چانه درون آب قرار دارد و مرحله پاياني آن زمانيست كه دست ها از آرنج به بالا كشيده شده اند.استارت پروانه

استارت پروانه، شبيه به استارت كرال سينه است.

برگشت پروانه

در برگشت شناي پروانه نيز به مانند شناي قورباغه بايستي هر دو دست در يك زمان و در يك سطح با ديواره استخر تماس پيدا نمايند. توجه داشته باشيد كه هر دو دست همزمان و در يك ديوار استخر را لمس نمايند، در ضمن شانه ها نيز در صفحه افقي قرار داشته باشند. وقتي كه لمس كردن ديوار توسط هر دو دست به طور صحيح صورت گرفت، مسابقه دهنده به هر روشي كه خواست مي تواند مابقي برگشت خود را انجام دهد.

تمرين هاي آموزشي

1- چهار يا پنج دست كرال سينه با يك پاي پروانه- توجه داشته باشيد كه همراه با هر نيم ستروك از كرال سينه، يك بار دم و يك بار بازدم صورت گيرد.

2- اجراي كليه حركات شناي پروانه- توجه داشته باشيد كه اين تمرين را ابتدا در مسافت كوتاه به طول مثال 8-5 متر انجام دهيد و سپس به تدريج بر بعد مسافت افزوده شود.

3- اجراي كليه حركات شناي پروانه با تاكيد بر عمل تنفس بدين معني كه با هر دست پروانه، يك بار عمل دم و بازدم صورت گيرد.

مراحل مختلف كشش دست ها، ضربه هاي پا و هواگيري در شناي پروانه

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 عملكرد دست_ اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس_ برگشت پروانه

دومين بخش ، عملكرد دست

حرکت دست ها در شناي پروانه ( همانند وضعيت بدن و عملكرد پا) تا اندازه زيادي به حركت دست در شناي كرال سينه شباهت دارد. چون در اين شنا، مرحله كشش و مرحله بازگشت به حالت اوليه( حركت دست در خارج آب ) با هر دو دست و بطور همزمان انجام مي گيرد، لذا پاره اي از حركت هاي اساسي دست ضرورتاً تغيير پيدا مي كند.

مرحله كشش

-در اين مرحله، دست ها( كف دست به پايين و كمي به سمت خارج) جلوتر از حد شانه و كمي دورتر از محور طولي بدن نسبت به شانه ها وارد آب مي شوند. و كف دست ها دو علامت سئوال را در زير آب ترسيم مي كنند.

ترسيم علامت سئوال در زير آب به اين طريق است كه ابتدا دست ها از محور مياني بدن فاصله مي گيرند و پس از اينكه به اندازه كافي به خارج بدن كشيده شدند بازوها به طرف داخل كشيده مي شوند و در اين هنگام است كه آرنج ها خم مي شوند . توجه داشته باشيد كه همانند بازوها ، مچ و دست پس از اينكه به اندازه كافي به خارج كشيده شدند به طرف يكديگر نزديك مي شوند، بطوري كه هر دو دست در حاليكه در جهت عقب و داخل و به سمت خط مياني بدن كشيده مي شوند از زير خط شانه ها عبور كرده و سرانجام به سمت خارج و بالا رفته تا حركت را در حدود ران ها به پايان برسانند.

نيروهاي پيش برنده توليد شده در زماني كه دست ها به طرف خط مياني بدن حركت مي كنند، معمولاً كم است و در اين مرحله نيروي بالا برنده عامل اصلي حركت است. در حركت دست ها به سمت عقب معمولاً نيروي كشش بوجود مي آيد.

مرحله بازگشت به حالت اوليه- در پايان مرحله كشش، دست به صورت مستقيم و كف دست ها به سمت داخل مي باشند. پس از اين وضعيت شناگر دست هاي خود را به سمت خارج مي چرخاند و سپس آنها را از طرفين به سمت جلو پرتاب مي كند به طوري كه همواره سعي دارد دست ها در نزديكي سطح آب عمل كنند، و در همين حال آنها را به سمت نقطه ورود به آب هدايت مي كند.

بايد توجه داشت كه ، وضعيت خميده آرنج و عمل بالا آوردن آرنج در مرحله بازگشت به حالت اوليه در شناي كرال سينه حداقل به دو دليل در شناي پروانه رعايت نمي شود:

1- از نقطه نظر ساختار آناتوميكي چرخش مفصل شانه بدون همراهي چرخش بدن غير ممكن است .

2- حفظ تعادل دست ها به وسيله يكديگر در حركت همزمان آنها به سمت جلو نياز به چنين حركتي را برطرف مي سازد.

تمرين هاي آموزشي

1- در آبي كه عمق آن تا كمر مي باشد جهش دلفين مانندي انجام مي دهيم. و در اين هنگام همزمان با كشش دست ها ضربه پاي پروانه نيز زده مي شود( زانوها خم و شروع حركت پا از كمر).

2- تكرار تمرين شماره يك با اين تفاوت كه به محض اينكه شانه ها و سر، از آب خارج شدند بلافاصله دست ها به جلو، در داخل آب فرو مي روند و در اين زمان نيز صورت مجدداً در روي آب قرار مي گيرد.

3- كارآموز شناگر در حالي كه عمق آب تا كمر باشد، خم شده و حركت دست پروانه را انجام مي دهد.

4- تمرين دست شناي پروانه همراه با پاي كرال سينه.

" كوتاه اما با اهميت"

توجه: انداختن دست به جلو فقط در يك لحظه كوتاه است كه نيروي وارده دست ها را به سمت جلو پرتاب مي نمايد، براي اينكه شناگر چنين عملي را انجام دهد به او مي گوييم پس از شروع پرتاب بايستي دست هايت در موقع ورود به آب شل و راحت باشد. اگر دقت كرده باشيد متوجه مي شويد كه كف دست در ابتداي خروج متمايل به بالا برده در طول طي مسير متمايل به خارج مي گردد. نقش جنبش پذيربودن مفصل شانه در چنين حركتي به خوبي نمايان مي شود و به همين دليل است كه مسئله جنبش پذيري ( بخصوص مفصل شانه) و كشش عضلات بسيار با اهميت است. حركت دست ها كه يك دايره يا سيكلي را طي مي كند بايستي بطور پيوسته و آهنگ صحيح باشد و در هيچ جا قطع نشود و حتي بعضي مواقع آهنگش متغيير ننمايد. به طور مثال: در موقع ورود دست به آب اگر حركت دست توسط شناگر كند شود وقفه ايي در كل حركت بوجود آيد باعث فروافتادن بدن در آب مي شود و اين يكي از اشتباه هاي متداول شناگرهاي مبتدي پروانه رو مي باشد. يا اينكه وقتي دست ها از خارج به آب برخورد مي نمايند بايد توسط همان آب كنترل شوند نه اينكه شناگر به عضلاتش ورود دست به آب را كنترل نمايد.

براي اينكه پاي دلفين خوب زده شود، كار آموز شناگر حتماً بايستي براي بوجود آوردن موج ابتدا از دست هايش كه در جلو مي باشد حركت( عمل و عكس العمل) را فراموش نكند يعني اول دست ها بعد سر، بعد باسن و در مرحله آخر پاها موج را بوجود مي آورند.

سومين بخش آموزش اجراي كليه حركات دست و پا و تنفس

با وجود اينكه بلند كردن سر از روي آب موجب افزايش نيروي مقاوم ميگردد و در نتيجه بر روي سرعت شناگر اثر مي گذارد، ليكن يك شناگر خوب مي تواند با تنظيم زمان مناسب  نفس گيري، اين اثر منفي را به حداقل برساند. بدين منظور، نخست شناگر سعي مي كند تعداد نفس گيري هاي خود را براساس نياز فيزيولوژيكي خود به حداقل برساند، غالباً در شناهاي سرعتي، شناگر در هر دو يا سه دور كامل حركت دست يك نفس گيري و در شناي استقامتي در هر يك يا دو دور كامل حركت دست يك بار نفس گيري مي كند. سپس وي سعي مي كند با تظمين حركات، سر خود را زماني بالا بياورد كه همزمان با اجراي موفقيت آميزعمل نفس گيري ، در حداقل فاصله ممكن نسبت به سطح آب قرار گيرد. جهت رسيدن به اين هدف، سر بايد زماني بالا بيايد كه نيمي از مرحله كشش انجام شده باشد و شانه ها با اجراي حركت دست ها و همزمان با انجام ضربه دوم پاها به بالا كشيده شده و دهان از آب خارج گردد. هر گونه حركت اضافي ناشي از بالا كشيدن سر، موجب فرو رفتن پاها در آب و ايجاد نيروي مقاوم خواهد شد. با انجام اين عمل، شناگر هوا را بدرون مجاري تنفسي خود فرستاده و بي درنگ سر را بين دو دست به درون آب فرو مي برد، در همين زمان است كه دست ها با تاب دادن( پرتاب كردن) از خط مياني شانه ها درهوا گذشته و براي ورود به آب به سمت جلو فرستاده مي شوند.

به طور كلي با هر حركت دست در شناي پروانه دوبار پاي پروانه زده مي شود. اولين حركت پا به سمت پايين وعقب موقعي انجام مي شود كه كف دست ها از روي آب به داخل آب فرورفته و آب را به طرفين مي كشد و دومين حركت پا نيز هنگامي صورت مي گيرد كه دست ها در مرحله فشار قرار داشته و به طرف يكديگر نزديك مي شوند و در واقع حركت هنگامي شروع مي شود كه مرحله فشار رو به اتمام بوده و كف دست ها از ناحيه كمر به سمت عقب بدن در حال حركت مي باشند. توجه داشته باشيد پاي اول در شناي پروانه براي راندن بدن به جلو و پاي دوم صرفاً جهت نگهداري و تكيه بدن روي آب نقش مهمي را ايفا مي نمايند. به محض ورود دست ها در آب، عمل بازدم شروع مي شود و هنگامي كه دست ها مجدداً از نزديك باسن آب را ترك مي كنند سر به عقب كشيده شده و در اين مرحله كه دم صورت مي گيرد.

نكات قابل توجه در نفس گيري:

سر درست در لحظه اي وارد آب مي گردد كه دست ها در حال پرتاب به جلو باشند . اين امر نه تنها به باقي ماندن بدن در حالت افقي كمك مي كند، بلكه باعث مي شود كه شناگر بتواند دست هاي خود را به بالا كشيده و در حركت پرتاب به جلو راحت تر عمل كنند.

لحظه نفس گيري:

اين لحظه درست در زماني است كه دست ها در حال وارد آوردن فشار به طرف ران ها بوده و چانه درون آب قرار دارد و مرحله پاياني آن زمانيست كه دست ها از آرنج به بالا كشيده شده اند.استارت پروانه

استارت پروانه، شبيه به استارت كرال سينه است.

برگشت پروانه

در برگشت شناي پروانه نيز به مانند شناي قورباغه بايستي هر دو دست در يك زمان و در يك سطح با ديواره استخر تماس پيدا نمايند. توجه داشته باشيد كه هر دو دست همزمان و در يك ديوار استخر را لمس نمايند، در ضمن شانه ها نيز در صفحه افقي قرار داشته باشند. وقتي كه لمس كردن ديوار توسط هر دو دست به طور صحيح صورت گرفت، مسابقه دهنده به هر روشي كه خواست مي تواند مابقي برگشت خود را انجام دهد.

تمرين هاي آموزشي

1- چهار يا پنج دست كرال سينه با يك پاي پروانه- توجه داشته باشيد كه همراه با هر نيم ستروك از كرال سينه، يك بار دم و يك بار بازدم صورت گيرد.

2- اجراي كليه حركات شناي پروانه- توجه داشته باشيد كه اين تمرين را ابتدا در مسافت كوتاه به طول مثال 8-5 متر انجام دهيد و سپس به تدريج بر بعد مسافت افزوده شود.

3- اجراي كليه حركات شناي پروانه با تاكيد بر عمل تنفس بدين معني كه با هر دست پروانه، يك بار عمل دم و بازدم صورت گيرد.

مراحل مختلف كشش دست ها، ضربه هاي پا و هواگيري در شناي پروانه

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 عملكرد پا در شناي پروانه

عملكرد پا در شناي پروانه

عملكرد پا در شناي پروانه ( شكل پاييني ) بسيار شبيه به عملكرد پا در شناي كرال سينه مي باشد.

كرستن (kersten ) اثر دو نوع ضربه دلفين را مورد بررسي قرار داد – ضربه الف ( حداكثر عملكرد زانو- حداقل مفصل ران ) و ضربه  ب ( حداكثر عملكرد ران – حداقل عملكرد مفصل زانو) را در مسافت 10 يارد با يكديگر مقايسه كرد . وي به اين نتيجه رسيد كه اجراي كامل حركت با ضربه ( ب) بود .

حداكثر حركت مفصل > زانو حداقل مفصل ران = نتيجه  بهتر

توجه : شناگران نبايد پاها را صاف نگاه داشته و با باسن و كمر ضربه بزنند.

1- پاها درپايين ترين مرحله  ضربه خود حدود 60 سانتي متري عمق آب قرار مي گيرند ، ولي باسن در سطح آب باقي مي ماند .

2- پاها به طرف بالا آمده بدون اينكه شكستگي در ناحيه زانو ديده شود . اين حركت بسيار مفيدي است كه درشناگران با پاهاي قوي مشاهده مي شود البته در اين حركت هيچ نشانه اي از پيشروي وجود نخواهد داشت .

3- حركت پاها در حال كشيده بودن به طرف بالا ادامه دارد و اين عمل باعث پايين رفتن باسن مي شود .

4- قسمت بالائي پاها ( ران ها ) شروع به ضربه زدن به طرف پايين مي نمايد و قسمت پاييني رفتنش را به طرف بالا ادامه مي دهد چنين حركتي تركيبي به علت وجود شكستگي در مفصل زانو بوجود مي آيد .

5- سرعت پايين رفتن قسمت بالائي پاها ( ران ها ) بيشتر شده و با افزايش شكستگي مفصل زانوها ، پنجه ، مچ و كف پا تا حدود سطح آب بالا مي آيد . باسن در اين حالت در پايين ترين سطح خود نسبت به سطح آب قرار دارد .

6- زانو در اين حالت حدود 90 درجه مي باشد و در اينجاست كه پنجه كشيده شده و آماده  ضربه و حركت به طرف پايين است.

7- در اين زمان با زدن ضربه نيروي پيش برنده پاها توليد مي شود. سرعت حركت ضربه به پايين در حدود دو برابر سرعت بالا آوردن پا است . اين در حالي است كه مفصل مچ پا كشيده شده و سرپنجه ها به طرف داخل متمايز گشته است و در اين حالت است كه اهميت مچ پاهاي كشيده شده و مفصل قابل ارتجاع و انعطاف مچ پا معلوم مي شود .

تمرين هاي آموزشي

1- كار آموز شناگر با در دست داشتن تخته شنا اقدام به زدن پاي دلفين مي كند. در ابتدا مشكل مي باشد اما با تكرار و تمرين كار آموز پيشرفت خود را مشاهده مي كند.

2- در آبي كه عمق آن تا حدود كمر است در حالي كه زانوها خم و بدن به طرف جلو متمايل است قرار مي گيريم. در همين حال به طرف جلو و بالا در آب جهش مي كنيم به طوري كه ابتدا دست ها و سپس ساعد و به همين ترتيب ساير قسمت هاي بدن در آب داخل مي شود.

3- تكرار تمرين شماره دو با اين تفاوت كه اين بار در داخل آب از روي يك مانع پرش مي نماييم. توجه داشته باشيد كه مانع با ارتفاع زياد از سطح آب قرار نداشته باشد. پس از جهش از روي مانع و فرود آمدن در داخل آب با گرفتن سر به عقب قوسي در بدن ايجاد مي كنيم تا بدن را به سطح آب هدايت كنيم. مانع مي تواند دست كشيده نفر دوم و يا چوبي باشد كه با ارتفاع حدود 10 سانتي متر بالاتر از سطح آب قرار دارد.

4- پرش از روي مانع و عبور از بين پاي فردي كه به فاصله يك متر از مانع قرار دارد.

5- كارآموز شناگر با فرمان مربي با سرخوردن و با زدن ضربه كوچك( اول) و ضربه دوم پاي دلفين قوسي در بدن ايجاد مي كند وبعد روي خود مي ايستد.

6- بعد از كمي پيشرفت كارآموز شناگر سعي مي كند عرض استخر را با ضربه پاي دلفين ( پروانه) طي كند. در ابتدا پيشروي ندارد ولي با اراده و همت و تلاش راحت عرض استخر را طي مي كند.

اشتباه هاي رايج و روش صحيح آن

اشتباه : چنانچه پا و ساق پا بيش از اندازه از آب خارج شوند.

صحيح:

باسن و زانو بايد در داخل آب باشند تا بدين وسيله خميدگي كمي در ناحيه مفصل تهيگاهي ايجاد شود.اشتباه: چنانچه باسن با زانوهاي كاملاً كشيده به طرف پايين و بالا حركت كند و نشيمنگاه بيش از حد از آب خارج شود.

صحيح:

زماني كه باسن در زير آب است زانو بايد در عمق بيشتري از آب قرار داشته باشد در هنگام وارد كردن ضربه توسط ساق و روي پا بر آب باسن قدري متمايل به طرف سطح آب خواهد بود
|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 شناي پروانه

شناي پروانه


شناي پروانه دومين شنا از نظر سرعت دربين چهارنوع شناي اصلي مي باشد. اين شنا درسال هاي 1930 از تحول شناي قورباغه سنتي بوجود آمد . در سال 1956اين شنا به طور رسمي وارد مسابقات المپيك شد. اولين مرحله  تحول شناي قورباغه  ابداع مرحله  خروج دست از آب بود كه بطور چشمگيري سرعت شناگر را از طريق كاهش نيروهاي مقاوم ،  بدون نقص قوانين شناي آن زمان، افزايش داد. بلافاصله پس از آن ، شيوه  پا زدن دلفين كه ماهي با هوش درياهاست ابداع شد، كه درآن هر دو پا به جاي حركت در صفحه افقي درشناي قورباغه در صفحه عمودي و به طور همزمان حركت مي كردند كه اين روش ، خود سهم زيادي در كسب سرعت بيشتر نسبت به شناي قورباغه داشت.

وضعيت بدن:  B0dy position

وضعيت بدن درشناي پروانه از بعضي لحاظ  به كرال سينه شباهت دارد با اين تفاوت كه حركت دست ها و پاها تك تك انجام نمي شوند بلكه هر دو دست با هم و هر دو پا با هم حركت را انجام مي دهند. شنا گر به شكم روي آب قرارمي گيرد و سعي مي كند نيروي مقاوم را با پايين گرفتن سر، بالا بردن نسبي پاها ، كاهش حركت هاي بدن به سمت بالا و پايين عمل كشش و خروج از آب را انجام مي دهند و كنترل حركت بدن درحين اجراي هر دو مرحله يا هر يك از آنها كار مشكلي است ، لذا شناگر بايد سعي كند همواره درطي يكدوره كامل حركت ، حالت افقي بدن خود را حفظ  كند. حركت همزمان دو دست در اين شنا براي شناگر يك مزيت نيز به همراه دارد و آن اينست كه ديگر وي نگران حالت عدم تعادل يا چرخش پاي مخالف به خاطر حركت دست مخالف نمي باشد و درنتيجه نيروي مقاوم از اين نظر افزايش پيدا نمي كند.

اولين بخش آموزش ، عملكر پا : (Leg Action)

پا زدن دراين شنا درعمل شبيه پا زدن دركرال سينه است ،  با اين تفاوت كه دراين جا هر دو پا همزمان با هم حركت مي كنند، بنابر اين تعداد ضربه هاي پا درطي يكدور شناي پروانه به طور عمومي از كرال سينه كمتر مي باشد. درحالي كه بدن كشيده درسطح آب قرار دارد، با سن قدري خارج از آب قرار مي گيرد. دراين حالت پاها بسته و در حدود 30 سانتي متر در زير آب است. هنگام به حركت درآوردن ساق پا، باسن قدري به داخل آب كشيده مي شود، درهمين حال به دليل خم شدن مفصل لگن خاصره ،  ران نيز كمي به داخل آب كشيده مي شود. دراين موقعيت كف پا به طرف سطح آب به حركت در مي آيد كه نهايتا" در قسمت پشت زانو، درمفصل زانو، زاويه  90 درجه ايجاد مي شود، درچنين حالتي جلوي ساق پا و روي پا به طرف پايين و عقب ، فشار بر آب وارد مي كنيم كه درنتيجه منجر به پيشروي و شناورشدن شناگر در سطح آب مي شود. شكل زير اختلاف بسيارجزيي پاي شناي دلفين ( پروانه ) نسبت به كرال سينه را جهت هاي حركت تنه ، ميزان خم شدن مفصل ها ي ران ، زانو و مچ ها د رضربه به سمت پايين را نشان مي دهد.
|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 شناي پهلو

بخش پنجم  : شناي پهلو

همان طوري كه از نامش پيداست شناگر در حالي كه به پهلو بر روي آب شناور است شنا مي نمايد در اين شنا خستگي كمي به شناگر دست مي دهد و به همين علت است كه ناجيان غريق براي حمل غريق هايي كه مسافت آنها با خشكي زياداست از اين نوع شنا استفاده مي نمايند و اين شنا هميشه  جزء مورد امتحان ناجيان غريق مي باشد حدود 80 سال قبل  اين شنا داراي مسابقاتي بود ولي از آن به بعد  از مسابقات رسمي حذف گرديد اين شنا يكي از آسانترين شناها بوده و شناگران به راحتي مي توانند بدين طريق شنا نمايند .

موقعيت بدن

بدن  به حالت پهلو خوابيده و بر روي آب شناور مي باشد سر طوري از پهلو در آب خوابيده است كه دهان از خارج از آب نگه مي دارد و در تمام مدت شنا دهان از آب خارج خواهد بود و به مانند ديگر شناها بدن بايد حالت افقي خويش را بر روي آب حفظ نمايد .

حركت پاها

پاها  در اين شنا به حالت قيچي ضربه ميزند  در ابتدا يكي از پاها به عقب رفته  در حاليكه پاي ديگر به جلو برده مي شود ودر عين حال بدن از پهلو بر روي آب دراز كش  مي باشد .

سپس پاها با يكديگر نزديك شوند قبل از توضيح مرحله به مرحله حركت پاها و دست ها بايستي اشاره كنيم كه قبل از اينكه اين شنا  را در آب  انجام دهيد بهتر است در خشكي مطابق شكل زير اقدام به تمرين نمائيد . سپس در آب با استفاده از گرفتن لبه ي استخر مطابق شكل زير حركت پا را تمرين كرده و بالاخره شناي كامل را در آب انجام دهيد .

1- به پهلو به حالت كاملا كشيده دراز مي كشيم دستي كه زير بدن است  نيز كاملا" كشيده و در زير سر طوري قرار دارد كه كف آن به طرف زمين است .

2- پاشنه ها را به طرف  باسن جمع مي كنيم و دستي كه كنار بدن بود را به طرف سينه بالا مي بريم و دست بالاي سر را به طرف سينه جمع مي نمائيم .

3-  در حالي كه هنوز دستي كه به موازات بدن بود در حال بالا آمدن بدن است پاها از يكديگر جدا مي شوند و دستي كه كشيده در بالاي سر قرارداشت  به پايين آمده و از دست ديگر عبور مي كند .

4- پاها به صورت قيچي به طرف هم جمع مي شوند  دست بالاتر شروع به كشش آب  به طرف پايين و  به موازات بدن مينمايد  ودست پاييني به صورت كشيده به طرف بالا حركت مي نمايد .

شناگر براي مدت كوتاهي بايستي به همين وضع سر بخورد حركت پا در اين شنا همانطور كه اشاره شد حركت قيچي ناميده مي شود .

تمرين هاي آموزش شناي پهلو

1- به پهلو به حالت كاملا  كشيده دراز  مي كشيم براي تعادل بهتر يك دست تا 30 سانتي متر از سطح آب فاصله داشته باشد و با دست ديگر لبه ي استخر را بگيريد .

2- سپس در آب با استفاده از گرفتن لبه ي استخر مطابق  شكل زير حركت پا را تمرين كرده و بالاخره شناي كامل را در آب انجام دهيد .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 استارت كرال پشت

استارت كرال پشت


در زمان استارت كرال پشت شناگر ،  پشت به مسير شنا در داخل آب مي ايستد . در اين هنگام قسمتي از بالا تنه ي او از آب خارج خواهد بود سپس شناگر با دو دست ميله اي را كه در زير سكوي استارت به اين منظور بسته شده است ميگيرد ( براي تمرين استارت كرال پشت ميتوان از موج گير  استفاده كرد ) در اين هنگام شناگر هر دو پاي خود را به طرف بالاتنه كشيده و كف هر دو پا را در حدود 30 سانتي متر زير سطح آب به ديوار استخر تكيه  مي دهد .

در اينحالت حتي مي تواند پاها  تقريبا در كناريكديگر طوري قرار گرفته شودكه هر يك از آنها از ديگري  بالاتر است و شناگر بايستي مراقب  باشد كه در موقع استارت پاها  ليز نخورد،  زيرا بيشترين نيروي پرتاب بدن به فاصله ي دورتر توسط فشار وارده توسط پاها به ديواره ي استخر صورت مي گيرد .

به محض شنيدن  فرمان استارت  شناگر سر را به طرف بالاو عقب پرتاب مي نمايد . توجه داشته باشيد كه بدن در هنگام استارت داراي قوس كمي خواهد بود .

 در ضمن سر در مرحله ي اوج بدن در خارج از آب به عقب كشيده شده ودر زمانيكه به داخل آب هدايت مي شود به طرف سينه كشيده مي شود تااز به عمق  كشيدن بيشتر از حد بدن در آب جلوگيري نمايد .در اين حالت دست ها فشاري مخالف به دستگيره  آورده و به پايين و داخل نيرو وارد مي سازند در اين حالت عمل دم انجام مي گيرد .

اينكار بايستي با انقباض  عضلات شكم انجام شود

در مرحله ي بعد پاهاي شناگر از ديواره  جدا شده و در حالي كه آخرين فشار  وارده توسط باز شدن مفصل مچ پا به ديواره مي آيد دست ها به طرف سر در حركت است .

درهمانحال  كه دستها  به طرف بالاي سر مي رود بدن  شناگر در حال سقوط در آب  مي باشد شناگر در اين حالت در فكر سرخوردن پس از غوطه ور شدن در آب است .

چنانچه شناگر پس از استارت بيش از اندازه ي مطلوب در آب فرو رود ابتدابا زدن چند پاي  كرال پشت سعي به سطح آب كشيدن بدن كرده تا شرايط مناسب بدن نسبت به آب ايجاد شود و سپس شروع به زدن دست و پاي كرال پشت مي نمايد .

تمرين هاي آموزشي استارت كرال پشت

1- دست ها ميله ي سكوي استارت و يا موج گير را گرفته و تمرين استارت كرال  به روشي كه شرح آن قبلا"  گفته شد انجام مي شود . البته آموزش مقدماتي شناي كرال پشت  ابتدا بايد با يك  سر خوردن طولاني  در آب  و بدون  حركت دست و پا انجام گيرد .

2- تكرار تمرين شماره ي  يك ، با اين تفاوت كه بعد از سر خوردن بلافاصله  حركت دست و پا شروع شود.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 برگشت در كرال پشت

برگشت در كرال پشت

اولين نكته اي كه در هنگام برگشت كرال پشت بايد به آن توجه شود ، تشخيص صحيح  و دقيق  شناگر از ديوار مي باشد . شناگران كم تجربه و جوان درهنگام برگشت سالتوي كرال پشت ، اغلب چندين بار چرخش كرده و به عقب نگاه ميكند تا فاصله خود را از ديوار تشخيص دهند اين عمل نه تنها باعث كاهش سرعت مي گردد  بلكه اتلاف دقت بيشتري را نيز به دنبال دارد .

براي اينكه برگشت  سالتوي كرال پشت خوب و صحيح انجام شود ، شناگر بايد بياموزد كه كه چگونه سرعت خود را به مسير مخالف انتقال دهد اگر در زمان برگشت شناگر از سرعت خود بكاهد و سپس  عمل برگشت را انجام دهد بايد براي رسيدن به سرعت دلخواه نيروئي اضافه مصرف كند .

برگشت سالتوي  كرال پشت به روشهاي  مختلف انجام مي شود و چنين به نظر مي رسد كه هر شناگر روشي را انتخاب ميكندكه با شرايط فيزيكي او  تناسب بيشتري داشته باشد پس اگر يك روش خاصي از برگشت سالتوي كرال پشت براي يك شناگر مطلوب باشد دال بر اين نيست كه  براي ساير شناگران هم مطلوب است . پس بايد نوعي از برگشت انتخاب شودكه به بهترين وجه متناسب با شرايط يك شناگر بخصوص باشد .

تدارك براي برگشت

براي اينكه برگشت سالتو خوب و سريع انجام شود شناگر بايد فاصله ي بين خود و ديوار استخر را دقيق تشخيص دهد لذا اطراف  استخر را بايد خوب بشناسد.  يك شناگر پشت رو خوب و با تجربه موقعيت اشيايي را كه در اطراف استخر  قراردارند خوب مي داند ، براي مثال  او واقف است كه سكوي ناجي پرچم برگشت كرال پشت و يا علائم سقف در چه موقعيتي هستند واز اين علائم استفاده كرده و موقعيت خود را در استخر تشخيص  مي دهد .

لمس كردن ديوار :

اگر شناگري استخر را خوب بشناسد و بداند كه چه زمان به ديوار نزديك مي شود ، در زمان  مناسبتري مي تواند آخرين ستروك را به برگشت منتقل نمايد . بدين ترتيب شناگر همزمان با آخرين ستروك ( ... )  دست و بازوي خود را از آب بيرون كشيده و همراه با بالا تنه ( كمر به بالا )  به ديوار حمله مي كند .

اين عمل باعث مي شود تا نيروئي  در مسير شنا توليد شود ضمن اينكه در هنگام برگشت نيروي حاصل از سرعت شناگر نيز يك  عامل كمك كننده  و سرعت دهنده بر گشت خواهد بود .

نا گفته نماند كه به دليل  محاسبه غير صحيح شناگر در هنگام برگشت ، اگر چند سانتي متر از ديوار فاصله داشته باشد اعمال فوق ( حمله به ديوار  و انتقال سرعت شنا به مسير جديد )  جبران كننده محاسبه غير صحيح خواهد بود .

در هنگام برگشت دستي كه در خارج از آب حركت  مي نمايد وقتي به حدود  چشم  ، يورش به  ديوار را متوقف مي كند ضمن اينكه سر نيز  به طرف عقب و پايين ، به زير سطح آب كشيده مي شود در حالي كه آرنج به طور كامل باز است سعي كنيد 30 تا 40 سانتي متر زير سطح آب را لمس كنيد .

دست و بازوي شناگر در هنگام لمس كردن ديوار بهتر است به طرف پايين و اريب در جهت مسير برگشت ديوار را لمس نمايد . ضمن اينكه به حركت پاي خود ادامه ميدهد اجازه دهيد كه آرنج ( دستي كه ديوار را لمس كرده ) خم شود .

اين عمل باعث  مي شود كه بدن بيشتر به ديوار نزديك شود.

به علاوه توسط باز كردن مفصل آرنج همراه با فشار آوردن به ديوار كمك مي شود تا چرخش بهتر انجام شود .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 اجراي كليه ي حركات دست وپاي كرال پشت با هم

سومين بخش آموزش، اجراي كليه ي حركات دست وپاي كرال پشت با هم

توصيف حركت

اجراي حركات دراين مرحله مانند دو قسمت گذشته كه توضيح داده شد ، است ولي موضوع اصلي هماهنگي و همكاري منظم حركات دست و پاها با يكديگر است. توجه داشته باشيد كه با دو حركت دست چپ و راست يعني هر دودست هركدام يكبار يك دور مي زنند، پاها حداكثر شش بار حركت مي نمايند.

حركت ويا كشش وفشار دست ها عامل بسيار مهم و موثري درپيش روي شناگر مي باشند و درمقابل حركت پاها، اصولا در حفظ تعادل وثبات شناگر نقش مهمي را ايفا مي نمايند. هنگامي كه درپايان مرحله ي فشار دست در زير آب به طرف پايين است و آماده ي خارج شدن از آب مي باشد،حركت پاي همان سمت ، به طرف بالا و سطح آب است. اين عمل باعث مي شود كه از بالا و پايين رفتن كمر جلوگيري شود. چرخش ملايم بدن حول محور طولي آن، باعث مي شود كه حركت دست در خارج از آب  و خم شدن آرنج درزير آب آسانتر صورت گيرد.

موقعيت بدن درشناي كرال پشت

بدن شناگر در كرال پشت بايد به مانند ديگر شناها درحالت افقي و موازي با سطح آب باشد . وبدين منظور بايستي از فروافتادن پاها جلوگيري نمود وهمچنين بايد در نظر داشت كه در موقع ضربه هاي پا ، پنجه بيرون نزند. ويا زانوها از آب خارج نگردند، سرحالتي به مانند خوابيدن معمولي دارد منتهي خوابيدن بدون استفاده از بالش، كساني كه داراي قدرت شناوري خوب بوده ويا ضربه هاي پاي قوي دارند مي توانند سر را كمي به سمت سينه خم نموده وچانه را به سينه نزديك نمايند. درهمه حال بايد متوجه بود كه لگن پايين نيفتد و حالتي خميده به بدن شناگر ندهد.

مطالعات مشاهده ايي از روي فيلم هاي تهيه شده از شناي كرال پشت اين نكته را كاملا روشن ساخته است كه بدن شناگر يك گردش حول محور طولي دارد كه حدود 90 درجه است كه 45 درجه ي آن به سمت چپ و45 درجه ي آن به سمت راست مي باشد. شناگر نبايد از اين گردش جلوگيري نموده ويا اينكه خودش سعي نمايد بدنش را بچرخاند، بردن دست به بالاي سر و فرو بردن دست درآب كشش زير آب خودش اين چرخش را به وجود خواهد آورد.

اشتباه هاي رايج و روش صحيح آن

اشتباه : پاها و زانو ها هنگام حركت پا از آب خارج شوند.

صحيح : باسن درسطح آب و بدون زاويه در ناحيه ي مفصل لگن خاصره از خم شدن بيش از اندازه ي زانو جلوگيري شود، ضمنا حركت پا از ناحيه ي لگن خاصره شروع شود.

اشتباه : كشش مستقيم دست درزير آب

صحيح : خم نمودن آرنج درمرحله ي كشش وفشار درزير آب و چرخش ملايم بدن حول محور طولي .

اشتباه : بالاگرفتن سراز آب و فرو رفتن باسن در داخل آب.

صحيح : قسمت خلفي گردن (پشت گردن ) روي آب قرار گيرد. و مفصل لگن نيز باز باشد.

چهارمين بخش آموزش حركت دست باتنفس

"توصيف حركت"

همراه با دودست كامل با يك ستروك ( Stork ) كامل ، يك بارعمل دم ويك بارعمل باز دم انجام مي گيرد. ريتم و آهنگ تنفس به شرح زير مي باشد. زماني كه يك دست در خارج از آب است عمل دم ودر مرحله اي كه دست ديگر ازآب خارج مي شود عمل بازدم صورت مي گيرد.

اشتباه هاي رايج وروش صحيح آن

اشتباه : به يك ستروك كامل عمل دم وبازدم چندين بار انجام گيرد.

صحيح : زماني كه يك دست خارج از آب است عمل دم وزماني كه دست ديگردرخارج از آب است عمل بازدم انجام ميگيرد.

حركت دست با تنفس

پنجمين بخش آموزش ، عمل تنفس با اجراي تمام مراحل حركت دست وپا

توصيف حركت

تنفس در كرال پشت راحت تر از ديگر شنا هاست ، به اين علت كه سر درتمام مدت درخارج از آب قرار دارد و مشكلي جدي براي شناگر بوجود نمي آورد. ولي آنچه كه بايستي بدان توجه داشت اينست كه شناگر نبايستي خيلي تند تند تفس گيري نمايد و درعين حال نبايستي عمل هواگيري كشيده و طولاني باشد. و براي اينكه شاگرد بتواند بهترين حالت را بدست آورد بايستي به او گفت : با خارج شدن يك دست از آب عمل دم را انجام بده و با خارج شدن دست ديگرعمل بازدم را .

اين شيوه وروش براي كساني كه مي خواهند هواگيري را بطور منظم دركرال پشت ياد بگيرند. فرمول بسيارمناسبي است.

تمرين هاي آموزشي

1-    شناي كرال پشت درمسافت هاي كوتاه با تاكيد بر تنظيم ريتم عمل دم وبازدم .

2-  تحكيم درهماهنگ كردن كليه ي حركات شناي كرال پشت ( منظور حركت دست ، و عمل تنفس است) توسط  پيمودن بين15-20 متر درآب . سعي كنيد بين هر دو تمرين زماني مناسب براي استراحت منظور شود.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/02/01  |
 کشش دستها در کرال پشت

                     دومين بخش آموزش

                       كشش دست ها

توصيف حركت

درشناي كرال پشت، دست ها به طور متناوت در داخل و خارج آب حركت مي نمايند. هنگامي كه يك دست ازآب خارج مي شود پنجه ي دست ديگر به داخل آب فرو مي رود.

حركت دست – به طور كلي حركت دركرال پشت به دو مرحله تقسيم مي شود كه عبارتند از : حركت در داخل آب وحركت در خارج از آب.

مرحله اي كه دست در زيرآب حركت مي نمايد خود به دو مرحله ي كوچكتر تقسيم مي شود اين دو مرحله عبارتنداز: مرحله ي كشش و مرحله ي فشار.

مرحله اي كه دست درخارج از آب حركت مي نمايد ، هنگامي شروع مي شود كه دست مستقيم از آب خارج شده و از بالاي بدن مسيري را طي كرده تا به بالاي سربه نقطه ي فرود در آب مي رسد. ورود دست در آب به قراري است كه كف دست متمايل به طرف خارج بوده و انگشت كوچك ابتدا با آب تماس حاصل مي نمايد . سپس حدود 20-15 سانتي متر دست به داخل آب فرو رفته و بعد از آن كشش شروع مي شود. درهنگام كشش آرنج به تدريج خم شده ودر مرحله اي كه در راستاي شانه قرار مي گيرد داراي بيشترين زاويه مي شود. پس ازاين كه زاويه ي آرنج به بيشترين درجه ي خود رسيد،  دراين زمان است كه فشار آغاز مي گردد. كشش شبيه حرفS انگليسي است .

با شروع فشار، تدريجا زاويه ي آرنج كاسته شده و كف دست را به طرف باسن هدايت مي كند. درپايان اين مرحله كف دست آب به طرف پايين و كف استخر متمايل شده و در اين هنگام قدري ساعد حول محور طولي خود كمي به چرخش در آمده  تا دست درهنگام خروج با مقاومت كمتري از آب روبرو شود. يادآوري مي شود كه با چرخش بدن حول محور طولي آن، حركت دست آسانتر انجام مي گيرد. به علاوه  اينكه اگر شانه از آب خارج شود حركت دست در خارج از آب بهتر صورت مي گيرد و با اين عمل نيروي مقاومت آب را دراطراف شانه كاهش مي دهيم. نكته ي مهمي كه در مرحله ي كشش و فشار بايد مراعات شود اينست كه دست ، آب راطوري به حركت درآورد تاحتي الامكان موازي با سطح آب ويا آب به حركت در آورده شود. در شكل زير مرحله ي كشش وفشار و نحوه ي خارج شدن دست از آب نشان داده شده است. هنگام خارج شدن دست از آب انگشت شصت بالا مي باشد.

تمرين هاي آموزشي

1-    حركت متناوب دست كرال پشت درخشكي .

2-  كارآموز شنا گر در قسمت كم عمق استخرآهسته به عقب گام بر مي دارد وضمنا" درهمين حال اقدام به انجام دست كرال پشت مي نمايد. خروج دست از آب درقسمت جلوي بدن و عمل ورود دست در آب درقسمت پشت بدن صورت گيرد.

3-  با خم كردن زانو در حالي كه در آب فرو رفته ايم به طرف عقب گام بر مي داريم و همزمان با اين عمل دست كرال پشت رابطور متناوت انجام مي دهيم.

تذكر: شانه ها تكيه گاه مهمي هستند و از آنجايي كه ظريف وحساس هستند قبل از تمرين حركت دست كرال پشت سعي كنيد كه كمربند شانه اي را خوب گرم وآماده كنيد.

4-    با فشار پا به ديوار استخر پس ازسرخوردن اقدام به انجام كرال پشت مي كنيم . دست در خارج از آب بايد راست و كشيده باشد و در زير آب آرنج براي گرفتن بازدهي بيشتر خم مي شود. درضمن چرخش ملايم حول محور طولي بدن پس از هر حركت دست لازم است .

اشتباه هاي رايج و روش صحيح آن

اشتباه: قرار گرفتن شانه ها در زير سطح آب .

صحيح : فقط شانه ي همان دستي كه در مرحله ي حركت در داخل آب است در اثر چرخش حول محور طولي بدن بايد قدري به داخل آب فرو رود.

اشتباه : بالا گرفتن سراز آب وفروبردن باسن درداخل آب.

صحيح : قسمت حلفي (پشت) گردن بايد روي آب قرار گيرد و باسن در سطح آب باشد.

اشتباه : دست مستقيم در داخل آب حركت كند و آرنج خم نشود.

صحيح : خم نمودن آرنج در مرحله ي كشش و فشار در زير آب و چرخش ملايم حول محور طولي بدن.

بعضي از شناگران دستشان را از ناحيه ي مچ خم مي نمايند و دست را از آب بيرون مي كشند و بعضي ديگر با چرخش بازوكف دست را متمايل به ران نموده وتقريبا مماس با ران دست را از آب بيرون مي آورند. به نظر بعضي ها براي اينكه شناگر بتواند دستش را به طرز صحيح از آب بيرون بياورد اولين قسمت از دست كه از آب خارج مي شود شصت دست است ولي بعضي ديگر از شناگران اصولا با مچ خميده دست را از آب خارج مي نمايند. به هر حال دست در طول مدتي كه در هوا و خارج از آب قرار دارد به صورت كشيده بوده و سرعتش د رحين طي كردن اين مسير بايد متناسب با سرعت كشش دست ديگر در زير آب باشد. بدين ترتيب كه هميشه در كرال پشت دو دست باهم حالتي قرينه دارد. پس به علت قرينه بودن، دست خارج از آب نبايد مسيرش راخيلي سريع تر از دستي كه داخل آب است وعمل كشش را انجام مي دهد تمام نمايد. و اگر چنين شود ميزان مقاومت نيز افزايش پيدا خواهد كرد.

محل ورود دست با آب در راستاي خط شانه است، البته نبايد دست بيش از حد از خط شانه خارج گردد. درشناي كرال پشت به ازاي هر 6 ضربه پا هر دو دست هر كدام يك بار دورمي زنند.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در سه شنبه 1386/01/28  |
 کرال پشت

                         كرال پشت

                     شناي كرال پشت

كرال پشت را به سادگي مي توان ياد گرفت . چون سرهميشه خارج از آب قرار دارد، دم و بازدم به آساني انجام پذيراست. ابتدايي ترين نوع شناي كرال پشت درسال 1794 توسط شخصي به نام برناردي چنين تعريف شد: بدن به شكل افقي به پشت به موازات سطح آب قرار مي گيرد و سرتا گوش ها داخل آب است و پاها به حالت ضربدر به آب ضربدر مي زند.

اولين بخش آموزش – حركت پا

توصيف حركت پا

حركت پا در شناي كرال پشت ،  شبيه حركت پا درشناي كرال سينه است . فرق مهم اين دو نوع شنا، اين است كه شناي كرال پشت به پشت انجام مي گيرد ، ولي شناي كرال سينه بر روي سينه. هنگام انجام پاي كرال پشت ، بدن بايد به حالت كشيده درآب قرار گيرد تاحركت پاي كرال پشت موثر انجام گيرد.

و در ضمن باسن نبايد بيش از اندازه درآب فرو رود، بلكه بايد در سطح آب قرار گيرد،حركت پا در كرال پشت بيشتر همان نگهداري افقي بدن بر روي آب را به عهده دارد.

حركات پا دركرال پشت نيز از سه مفصل مچ پا، زانو، و ران زده مي شود و از نقطه نظرحركتي و مكانيكي مشابه حركت پا در كرال سينه مي باشد.

تمرين هاي آموزشي

1- در داخل آب بايد زانوها جمع وصورت به طرف ديوار استخر باشد. دراين حالت با فشار يك پا به ديوار استخر بدن را به حالت كشيده و مستقيم در سطح آب قرار مي دهيم. دراين موقعيت دست ها تقريبا كشيده و در طرفين باسن حركت پاندولي انجام مي دهند و با هر دو پا اقدام به حركت پاي كرال پشت مي نمايم .( شكل زير)

2- پاي كرال پشت با نگاه داشتن تخته شنا به زيرسر ( شكل زير)

    اين حركت  درآب هاي كم عمق انجام مي شود. در ضمن بايد مواظب باشيم كه باسن به سطح آب نزديك باشد و ضربه پا مثل حركت قدم زدن باشد. زانوها نبايد از آب بيرون بزند.

3- اجراي تمرين شماره ي 2، ولي با اين تفاوت كه اين بار با دست هاي كشيده تخته شنا را نگاه مي داريم . پس از آنكه سر را روي تخته ي شنا گذاشته ، وبا دودست آن را نگه داشتيد ، روي آب به پشت دراز بكشيد. ابتدا سر بخوريد، وآنگاه پاها را همان طور كه در خشكي تمرين كرده ايد، به حركت درآوريد.

4- كارآموز شناگر با فشار پا، به ديوار استخر، پس از سرخوردن شروع به زدن پاي كرال پشت مي كند. ضمنا" توجه داشته باشيد همانند شكل زير آرنج ها كاملا كشيده در بالاي سر قرار داشته باشند و انگشت يك شست در دست ديگر قرار بگيرد.

آنگاه پاها را به حركت درآوريد. در حالت پايين آوردن ، زانو كمي خميده است ، اما در موقع بالا آوردن كشيده مي شود. علت اصلي جلو رفتن دركرال پشت مربوط به راست كردن پا در ضربه ي بالاست ، و همين امر باعث مي شود آب را با پشت به عقب بزنيد وخود به جلو برويد و به همين دليل بايد با نيروي هرچه بيشتر اين كاررا انجام دهيد .

تمرين پاي كرال پشت خارج از آب

دراينجا مانند انواع ديگر شنا بهتر است قبل از شروع  كرال پشت، ابتدا به تمرين بدني خارج از آب بپردازيد وآمادگي لازم را براي اجراي كرال پشت در خود به وجود آوريد.

براي اين كار كنار استخر به پشت دراز بكشيد، به طوري كه باسن شما در لبه ي آن قرار گيرد .

ساعدها را روي ميز قرار داده وسرتان را كمي بالا بگيريد. ساق ها و ران ها را كشيده نگه داشته ، و زانوها را كمي خم كنيد وبه طور مرتب ساق ها را در خلاف جهت هم ، به بالا و پايين حركت دهيد.

به طوري كه حداكثر فاصله اي كه پاهاي شما با هم ايجاد مي كنند، بين 30 تا40 سانتي متر باشد، و اين حركت را تا آنجا كه خسته نشده ايد انجام دهيد.

از نكات مهمي كه در هنگام پا زدن بايد بدان توجه داشت ، اين است كه حركت پا بايد طوري به آب ضربه بزند كه در موقع بالا آمدن، سطح آب را لمس نمايد ، ولي از آب خارج نگردد. يعني حالتي مانند جوشش آب بوجود بياورد. اگر پاها در خارج ازآب ديده شود نشانگر اين است كه پاها بيش از حد بالا آمده است. سرهم نبايستي زياد پايين باشد. اگر آب و حباب هاي ناشي ازپا زدن جوششي نداشته باشد ، بيانگر اين است كه پاها در سطح پائيني از حد لازم در حال حركت است. فاصله بين دو پنجه پا زدن حداكثر نبايد از45 سانتي متر تجاوز نمايد ، نكته مهم اينكه سر زانوها نبايد از آب خارج گردد.

اشتباه هاي رايج و روش صحيح آن

اشتباه : فرو رفتن بيش از اندازه ي باسن در داخل آب.

صحيح : باز كردن مفصل لگن خاصره، ولي توجه داشته باشيد كه شكم بايد در سطح آب قرار گيرد ومضافا" اينكه سرتا حدود گوش درآب فرو رود.

اشتباه: حركت پيستوني پا و فشار آوردن به آب توسط كف پا .

صحيح : مفصل لگن خاصره را باز كنيد وحركت را ازاين مفصل شروع نماييد وهر دو پا كمي به طرف محور طولي بدن متمايل شود ( چرخش به داخل كف پا) .

اشتباه: بعضي كارآموزها نيز بيش از حد مفصل زانو را در موقع پا زدن خم مي نمايند كه اين كار پيشروي آنها را با اشكال روبرو مي سازد.

صحيح : در حركت پاي كرال پشت مانند كرال سينه ، پا كاملا كشيده و پنجه به سمت داخل متمايل مي گردد (به خصوص در موقعي كه پا از پائين به طرف سطح آب ضربه وارد مي كند).

مفصل زانو بايد  شكسته شود و در پايين ترين نقطه اي كه پا از سطح آب قرار دارد اين زاويه ، شكستگي زانو به 95 درجه برسد.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در سه شنبه 1386/01/28  |
 اجراي كليه حركات و هماهنگي دست و پا و عمل تنفس توصيف حركت

                               پنجمين بخش آموزش

اجراي كليه حركات و هماهنگي دست و پا و عمل تنفس توصيف حركت


به طور كلي شناي قورباغه مرحله به مرحله توضيح داده مي شود:

1- شناگر در حالت سر خوردن با بدن كشيده و افقي بر روي آب است. حدود 80% سرش داخل آب است و صورتش كمي رو به جلو و روبرو مي باشد. دست ها در جلوي سر قرار دارد و كف دست ها متمايل به خارج است.

2- دست در حدود 20 سانتي متر از سطح آب قرار گرفته و باز شدن دست ها آغاز گرديده و به طرفين ادامه دارد. عمل بازدم شروع گرديده است و حباب هاي هوا از دهان و بيني شروع به خارج نمودن كرده است.

3- بدون مشاهده هيچ خميدگي كشش در جهت طرفين ادامه دارد و عمل بازدم افزايش يافته است.

4- مفصل بازو شروع به خميدگي نموده و قسمت  بازو چرخش دارد و اين موقعي است كه سر به آرامي از ناحيه گردن به طرف بالا مي آيد.

5- دست ها به حداكثر فاصله خودشان از يكديگر رسيده اند مفصل آرنج طوري خم شده كه زاويه بين ساعد و بازو حدود 110 درجه مي باشد. بالا بردن آرنج ها در اين مرحله به خوبي مشخص است و درست چنين مرحله ائي در حركت دست شناگران پروانه نيز وجود دارد.

6- بالا آمدن سر با خم شدن گردن ادامه دارد و مي رود كه دهان از سطح آب بيرون آمده و اين آخرين قسمت خروج هوا از دهان مي باشد. مچ دست نبايد بشكند يا اينكه خم شود. فشار يا كشش آب با ساعد و كف دست انجام مي شود. دست ها به طرف داخل درحال جمع شدن هستند و آخرين مراحل كشش خود را طي نموده اند.

7-  عمل دم انجام شده ودست ها مي روند كه به طرف جلو بيايند. علي رغم ميل شناگران آرنج ها نبايستي به طرف دنده ها كشيده شوند. مفصل زانوها شروع به شكستگي نموده و مي روند كه جمع شوند.

8- عمل دم پايان يافته و دهان بسته مي شود و دست رو به صورت و به جلو مي روند و پاها هنوز در حال جمع شدن هستند.

9-  سر از ناحيه گردن خم شده و به داخل آب فرود مي رود، پاها جمع شده و نزديك به باسن گرديده و دست ها در حال كشيدن شدن به جلو هستند.

10- سر هنوز در حال پايين رفتن و خم شدن در آب است. پاها از ناحيه مچ به سمت بيرون متمايل مي شود و شروع به ضربه زدن نموده است و دست ها هنوز در حال سرخوردن به طرف جلو مي باشند.

11-  پاها ضربه زدن به سمت عقب را ادامه داده و به هم نزديك مي شوند زماني كه پا در حال ضربه زدن است دست ها در حالت استراحت به جلو مي روند. شناگر نفس را نگه داشته و عمل بازدم تا زمان كشش دست ها انجام نمي شود دست ها در حال كشيده شدن هستند.

12-  دست ها به طور كامل كشيده شده و كمي پايين تر از سطح شانه قرار دارند پاها در آخرين مرحله ضربه زدن خود هستند. بايد دقت شود كه زانوها نبايستي بيش از حد از هم فاصله داشته باشند.

13- حركت پا پايان يافته و شناگر حواسش به موقعيت بدن است كه كشيده و افقي بر روي آب باشد.

شناگراني كه ضربه پاي قوي دارند براي چند ثانيه بهمين حالت باقي مانده و سر مي خورد و وقتي كه احساس كرد سرعتش در حال كاهش است كشش دست را شروع مي نمايد و حركت دوباره تكرار مي شود.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در سه شنبه 1386/01/28  |
 حرکت دست قورباغه با تنفس

چهارمين بخش آموزش، حركت دست ها با تنفس

BREAST STROKE ARMPULL

 توصيف حركت

با شروع مرحله كشش ، سر به تدريج از آب بالا مي آيد، به طوري كه در آغاز مرحله فشار، سر آنقدر از آب خارج شده كه دهان براي عمل دم آزاد است و انگشت ها به طرف پايين قرار دارد.

بد نيست اشاره شود كه بالاتنه در مرحله فشار نبايد به طرف بالا يا پايين حركت نمايد، زيرا با اين عمل از حركت مستقيم بدن به جلو جلوگيري شده و ضمناً به نيروي مقاومت آب و مصرف انرژي افزوده مي شود. البته به محض اينكه دهان آزاد شد عمل دم از طريق آن صورت مي گيرد.

عمل بازدم در هنگام هدايت دست ها به جلو و روبروي صورت و نيز در هنگام كشش توسط دهان و بيني انجام مي گيرد.

بد نيست اشاره شود كه صورت در هنگام هدايت دست ها به جلو در داخل آب قرار دارد و بدن به طوركامل كشيده است.

تمرين هاي آموزشي

1-  در حالي كه زانوها خم و آب تا حدود شانه است، در آب گام بر مي داريم، در همين حال اقدام به انجام دست قورباغه با عمل تنفس مي نماييم.

2- پس از سرخوردن در آب با هر كشش و فشار يك بار عمل دم را انجام مي دهيم، ضمناً براي برقراري تعادل يك تخته شنا بين دو ران قرار مي دهيم. توجه داشته باشيد كه عمل بازدم در داخل آب صورت  گيرد.

3-  در حاليكه كار آموز شناگر به روي سينه در آب قرار گرفته، فرد ديگري از عقب پاي او را با هر دو دست نگاه داشته و او را به طرف جلو مي راند. در اين حالت كارآموز شناگر بعد ازهر كشش و فشار يك بارعمل دم را در خارج از آب و عمل بازدم را در داخل آب انجام مي دهد.

اشتباه هاي رايج و روش صحيح آن

اشتباه: سر، دير از آب بيرون آيد و عمل دم به تأخير افتد.

صحيح: با شروع كشش دست ها ، سر به تدريج از آب بيرون مي آيد به طوري كه دهان با شروع مرحله فشار آزاد شده تا عمل دم به آساني انجام گيرد.

اشتباه :  در هنگام دم بدن از آب تا سينه خارج شود.

صحيح : درمرحله دم سرفقط تا حد گردن ازآب بيرون مي آيد و كف دست ها آب ، را تنها به طرف انتهاي بدن به حركت درمي آورند.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در سه شنبه 1386/01/28  |
 تمرينات اموزشي دست
 
 


1-  در حالي كه كار آموز شناگر به روي سينه در آب قرار گرفته ، براي تعادل بهتر با يك دست تخته شنا را گرفته و با دست ديگر تمرين مي كند و بعد با دست راست تخته شنا را مي گيرد و با دست چپ شروع به تمرين مي كند، براي برقراري تعادل،  شيئي شناور را به پاي خود بسته، تا اينكه پاي شما به پايين نرود.

2- در حالي كه يك پا به جلو و پاي ديگر به عقب است در داخل آب قرار مي گيريم. سپس با خم نمودن بالا تنه به جلو ، مبادرت به انجام دست قورباغه مي نماييم. در هنگام اجراي اين تمرين صورت در داخل آب قرار خواهد داشت.

3-  پس از سرخوردن در آب اقدام به زدن دست قورباغه مينماييم . براي متعادل نگه داشتن بدن يك تخته شنا بين دو ران قرار مي دهيم.

4- كار آموز شناگر به روي شكم  در سطح آب قرار مي گيرد ، در حالي كه يك نفر هردو پاي او را از پشت گرفته و او را به طرف جلو مي راند. ضمناً در همين حالت كار آموز شناگر اقدام به انجام دست قورباغه مي نمايد.

اشتباهات رايج و روش صحيح آن

اشتباه :  آرنج ها بالاتر از شانه كشيده شوند.

صحيح: هنگامي كه مرحله كشش در مقابل شانه ها به اتمام رسيد، آرنج ها بايد پايين تر از شانه ها قرار داشته باشند.

اشتباه: پايين افتادن آرنج ها در هنگام كشش.

صحيح: بالاتر كشيدن آرنج ها از ساعد و دست.

اشتباه: خم نمودن مفصل مچ دست و به حركت در آوردن كف دست ها در مقابل مقاومت آب.

صحيح: مستقيم و راست نگاه داشتن مفصل مچ دست و به حركت در نياوردن دست در مقابل آب.

اشتباه: پشت سرهم زدن دست ها.

صحيح: زدن دست ها با مكث و فكر.

سومين قسمت آموزش، اجراي حركت دست و پا بدون تنفس

توصيف حركت

اكنون به شرح هماهنگي حركت دست و پاي قورباغه بدون عمل تنفس مي پردازيم . پس از سرخوردن در آب حركت دستها شروع مي شود.  دستها قبل از شروع حركت به طور كامل كشيده هستند. سر بين دو سر قرار خواهد داشت. در مرحله اي كه كشش دست ها به اتمام رسيده و مرحله فشار شروع مي شود، حركت پا آغاز مي شود.

كار آموز شناگر بايد سه چيز را خود ياد بگيرد، كشش دست، ضربه پا و سر

در زماني كه هدايت دست ها به طرف جلو رو به اتمام است، فشار پا به آب آغاز مي گردد. لحظه اي قبل از شروع مجدد حركت دست ها و پاها مرحله اي است كه بدن به طرف جلو پيش روي مي كند و در اين زمان كوتاه است كه هم حركت دست و هم حركت پا متوقف خواهند بود. توجه داشته باشيد كه آموزش اين بي حركتي كوتاه از نكات اساسي در آموزش شناي قورباغه مي باشد.

تمرين هاي آموزشي

1- با فشار پا به ديوار استخر در آب سر مي خوريم . در حال سر خوردن بدن و دست ها بايد كاملاً كشيده باشند. قبل از اتمام سرخوردن يك دست قورباغه زده مي شود و متعاقب آن دو حركت پاي قورباغه و پس از اتمام دو حركت پا مجدداً حركت دست انجام مي گيرد . لازم به اشاره است كه در هنگام اجراي اين تمرين صورت در داخل آب قرار خواهد داشت.

2- اجراي تمرين شماره يك با اين تفاوت كه به جاي دو پاي قورباغه يك پاي قورباغه زده مي شود. بدين معني كه پس از يك دست قورباغه تنها يك پاي قورباغه زده مي شود.

اشتباهات رايج و روش صحيح آن

اشتباه: عدم هماهنگي در كشش دست ها و حركت پا و يا دست زدن پي در پي و يا بي حركت كردن دست ها در جلوي بدن بعد از اتمام حركت آن.

صحيح: دقت شود كه قبل از شروع مجدد حركت، دست ها براي چند ثانيه در جلوي بدن بي حركت باشند. ( كشش دست، ضربه پا، سر)

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 تمرينات اموزشي پا وتوصيف حركت دست

                   تمرينات آموزشي

1- كارآموز شناگر همانند شكل زير روي لبه  استخربه قراري كه هر دو دست به عقب تكيه داده شده مي نشيند. در اين حالت ساق هر دو پا آويزان در داخل آب  قرار مي گيرند. زانو ها به اندازه عرض شانه ها از يكديگر فاصله دارند و درحالي كه پنجه هردو پا به طرف ساق پاها و خارج متمايل مي باشند ، كارآموز شنا گر با هردو پاي خود دايره اي را درآب ترسيم مي نمايد. در هنگام اجراي اين حركت، آب توسط كف پاي كارآموز فشرده مي شود. در انتهاي حركت ، پنجه ي پاها ، مجددا كشيده شده و هر دو پا مستقيم در مجاورت يكديگر قرارمي گيرند تا حركت بعدي را شروع نمايند.

2- همانند شكل زير با گرفتن موج گير روي سطح صورت را بين دو دست بر روي سطح آب قرار مي دهيم . در اين حالت مبادرت به انجام پاي قورباغه مي نماييم. زانوها نبايد به هنگام زدن ضربه ازيكديگر فاصله داشته باشند. كارآموز بايد حالت جمع ، باز بسته را فراموش نكند. حتما مربي بايستي اين حركت را قبل از اينكه كارآموز انجام دهد، خود به او نشان دهد.

3- تمرين تركيبي : براي اينكه حركت پا بهتر وموثرتر آموزش داده شود، كار آموز روي آب به شكم دراز مي كشد. براي تعادل بهتر با يك دست موج گير و با دست ديگر كمي پايين تر ازموج گير را كار آموز مي گيرد. نفر دوم با گرفتن كف پاي نفري كه دراز كشيده، عمل مقاومت آب را درمقابل فشار كف و ساق پا به عقب انجام مي دهد.

4- همانند شكل زير با گرفتن تخته شنا توسط دو دست، مسافت هاي كوتاه بدون تنفس همراه با پاي قورباغه طي شود .

5- انجام تمرين شماره 4 بدون استفاده از تخته شنا. دست ها كاملا كشيده و صورت در بين دست ها قرار مي گيرد.

6- كارآموز شناگر در حالي كه بر روي شكم در سطح آب دراز كشيده است مبادرت به انجام پاي قورباغه مي نمايد. ضمنا درهمين حالت نفر دوم دست هاي نفر اول را گرفته و آهسته به عقب گام بر مي دارد.

 

اشتباهات رايج و روش صحيح آن

اشتباه :  زانوها بيش از حد معمول از يكديگر جدا و باز شوند.

اصلاح : زانوها نبايد بيش از عرض شانه از يكديگر جدا شوند.

اشتباه : كشيدگي پنجه  پاها در هنگام وارد كردن فشار توسط كف پا به آب .

اصلاح: كف پا به طرف خارج چرخانيده شود و پنجه پاها به طرف انگشت كوچك پا رانده شود.

اشتباه : كشيدن زانو به زير شكم

اصلاح : كف پاها درابتداي مرحله  فشاربايد به سطح آب متمايل باشد.

دومين بخش آموزش، حركت يا كشش دستها درشناي قورباغه

توصيف حركت دست

دست ها با فاصله اي درحدود 20-15 سانتي متر در زير آب با آرنج هاي كشيده ، آب را به طرفين  و انتهاي بدن مي كشند . ضمنا كف دست ها به طور مورب به طرف خارج از بدن قرارخواهند داشت.

هنگامي كه دست ها از طرفين درحدود 40-30 سانتي متر از يكديگر جدا شدند، مفصل آرنج شروع به خم شدن مينمايد. با خم شدن مفصل آرنج ها بازوها و دست ها مي توانند حول محور طولي خود به حركت درآيند.

توجه داشته باشيد كه جهت آرنج ها به طرف بالا بوده و در تمام مرحله ي حركت بالاتر از ساير قسمت هاي زير مفصل آرنج خواهد بود. هنگام كشش ، آرنج ها نبايد به هيچ وجه از ارتفاع شانه بالاتر باشند، ولي بايد نسبت به ساعد و كف دست ها در سطح بالاتري قرار داشته باشند تا به اين طريق شناگر بتواند عمل كشش وفشار را بهتر انجام دهد.

درطول دامنه كشش هنگامي كه مچ و كف دست ها كمي مانده در امتداد و زير شانه قرار بگيرند ، مرحله اي است كه به اندازه  كافي از يكديگر فاصله گرفته و دراين زمان فشارآغاز مي گردد. مرحله  فشار هنگامي شروع مي شود كه كف دست ها به طرف داخل حركت مي كنند و آرنج ها نيز به طرف بالاتنه آورده مي شود.

پس از اتمام مرحله فشار مچ و دست ها از زير خط ميان بدن بايد به جلو هدايت شوند. كف دست ها نيز بايد نزديك به يكديگر قرار داشته باشند.

پس از اينكه دست ها كاملاً به جلو هدايت شدند، براي مدتي بسيار كوتاه درهمان حالت، بي حركت خواهند ماند. اين بي حركتي براي سرخوردن و كشش بدن به جلو صورت مي گيرد و بعد از آن كشش و حركت مجدد دست ها آغاز مي شود.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 شناي قورباغه

                  شناي قورباغه    

BREAST STROK                                       

شناي قورباغه يكي ازچهارنوع شناي اصلي است كه مسابقات آن رسما برگزار مي شود و در عين حال اين شنا علاقه مندان بسياري دارد، زيرا احتياج كمتري به صرف انرژي نسبت به شناي كرال سينه دارد. يادگيريش آسان است. اين شنا براي مسافت هاي طولاني مناسب است، علاوه بر اين ، شناي قورباغه هم جهت شنا كردن در دريا وهم در موقع نجات غريق مفيد است . كندترين نوع شنا بين چهارنوع شناي اصلي است.

در اين قسمت سعي مي شود تكنيك صحيح و فني شناي قورباغه عنوان شود. همان تكنيكي كه امروز قهرمانان برجسته و خوب جهان به اجراء در مي آورند. اين شنا در واقع به اين شكل انجام مي شود كه بدن درحالتي افقي برروي آب قرار گرفته دستها هر دو آب را از جلو گرفته و توسط كف و ساعد به طرف عقب و زير شكم مي كشند و از همان زير آب ، به جلو آمده كشيده مي شوند. و مجددا عمل كشش آب توسط  دستها انجام مي گردد. پاها نيز توسط فشار و ضربه اي كه به آب وارد مي آورند آب را به عقب مي رانند. بدين روش كه هر ضربه توسط كف پا زده مي شود و براي اينكار مفصل ضربه و فشار لازم به آب وارد مي شود. اين نوع شنا را بعضي از مربيان " قورباغه  تجارتي" نام گذاشته اند.

اولين بخش آموزش ، حركت پا در شناي قورباغه

 توصيف حركت پا

بدن به حالت شناور روي آب قرار مي گيرد. ساق پا ابتدا به جهت باسن خم مي شود. در ناحيه تهيگاهي خميدگي ملايمي نيز ايجاد مي شود.

زانوها به اندازه  15 سانتي متر در هنگام خم شدن زانو ها از يكديگر فاصله مي گيرند، اندك زماني قبل ازآنكه پاشنه ي پاها به باسن برسند ، پنجه  پاها به طرف نازك ني و زانو كشيده مي شوند و پاشنه ي پاها به داخل نزديك مي شوند  .

اكنون ساق پا همزمان از طرفين حركت كرده و دايره اي را در جهت عقب ترسيم مي كند و كف پاها نيز با فشار خود آب را به عقب مي رانند.

به محض اينكه مرحله فشار تمام شد ، پاها به طور كشيده و مستقيم در مجاورت يكديگر در داخل آب قرارمي گيرد .

ضربه هاي پاي شناي قورباغه بايد توسط تخته شنا به منظور به دست آوردن تكنيك و مكانيك صحيح حركت آن انجام شود. به وسيله ي تخته شنا، شناگر و مربي بهتر متوجه مي شوند كه ضربه هاي وارده و يا حركت هاي انجام شده توسط پاها به چه ميزان تاثير داشته و چقدر باعث جلو رفتن شناگر مي شود و در عين حال حالت و شرايط پاها كاملا  مشخص مي شود. اما بايد توجه داشت كه در هنگام استفاده از تخته شنا و پا زدن با آن ، دست ها كشيده شود و تخته را به جلو متمايل سازد و درعين حال شانه ها را كاملا به پائين وداخل آب فرو ببرد.

بايد توجه داشته باشيد كه پاشنه هاي پا از سطح آب خارج نگردد واگر چنين موردي را در موقع آوردن پا به جلو مشاهده كرديد، بايد زانوها را كمي بيشتر به زير لگن خاصره و باسن برده و به شكم نزديك سازيد. اين عمل باعث مي شود كه پاشنه  پاها به پائين برود، يعني جائي كه بايد باشد. و وقتي پاشنه هاي پا در زير سطح آب باشد نشان مي دهد كه نيروي وارده توسط كف پا كاملا  اثر مي نمايد. در شناي قورباغه حركت هاي پا بسيار مهم است . زيرا 50 در صد پيشروي بدن در آب مرهون ضربه هاي پا به خصوص از ناحيه كف پا مي باشد.

درعين حال بايد در نظر داشت كه در بين شنا گران قورباغه رو، بعضي ها حركت دستشان قوي است و باعث پيش روي بيشترشان مي شود و بعضي ديگر حركت پاهايشان. ضربه پاها بايد حتي المقدور با كف پا باشد  و بدين علت است كه لازم است . مچ پاها به طور كامل داراي انعطاف پذيري باشند. براي اينكه مشخص شود كه مفصل مچ پاي شناگر به اندازه كافي داراي جنبش پذيري است  يا نه ، آزمايش ساده اي وجود دارد. بدين طريق كه شناگر مستقيم مي ايستد ، در حاليكه پاهايش نزديك به هم است  و دست هايش را پشت سرنگه داشته سعي مي كند در همان حالت بنشيند ( عكس زير ) و باسن او به پاهايش بچسبد . اگر نتواند چنين كند و پاشنه ها از زمين جدا شود يا به عقب بيفتد، نشانه ي  اين است كه مفصل مچ به انداره  كافي جنبش پذير نيست. البته در بعضي ها به علت سفت بودن تا ندون  آشيل و يا كشيده نبودن عضلات ساق قادر نيستند اين آزمايش را به خوبي انجام دهند. جهت جنبش پذيري مفاصل ، شناگر بايد در خشكي خوب تمرين كند.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 سالتو و مراحل ان

برگشت سالتو ( برگشت كرال سينه )

شناگران پيشرفته حتما بايد در مسابقه ها و هنگام تمرين با اين نوع برگشت به مسابقه ادامه بدهند . سالتو در ابتدا كمي پيچيده و مشكل  به نظر مي رسد ،  ولي وقتي تمرينات كافي و پي در پي مهارت كسب مي شود و اين كار بسيار راحت خواهد بود . كارآموز شناگر حتما بايد قبل از انجام حركت ، چرخشي كه به آن در ژيمناستيك چرخش غلط جلو پا جمع گفته مي شود را خوب ياد بگيريد . كارآموز قبل از كسب مهارت بعد از چرخش فكر مي كند سرش گيج مي رود و يا اينكه در هنگام چرخش مقداري آب به داخل بيني اش مي رود و او را آزار مي دهد  بنابر اين ممكن است با اين مشكلات از فرا گرفتن سالتو منصرف شود ، ولي كارآموز شناگر بايد  بداند كه كار نيكو كردن از پر كردن است آنچه سالتو را به نظر مشكل مي سازد  اينست كه شناگر بايد 2 چرخش داشته باشد: يكي چرخش داخلي  كه به طور كامل و ديگري چرخش پهلوئي كه نيم چرخش از پهلو زده مي شودكه موقعيت بدن به حالت شنا برگردد و تركيب اين دو چرخش و فشاري كه تواما بايد در لحظه تماس پا به ديواره وارد شود كار را كمي دشوار مي سازد . بدين منظور  لازم است مربي مرحله به مرحله  قسمت هاي مختلف را تمرين و تركيب نمايد  تا هماهنمگي لازم جهت اجراي  كليه ي قسمت ها  در يك لحظه كسب گردد و حتي چندين  بار مربي بايد اين حركت را  براي كارآموز اجرا  كند، چون ديدن در يادگيري بسيار مهم است .

مراحل مختلف سالتو ( برگشت كرال سينه )

1- در فاصله ي 100 تا 200 سانتيمتري سر از ديواره ي استخر ( بسته به اندازه ي  بدن و قدرت دست هاي شناگر )  آخرين كشش دست انجام مي شود .( در شكل زير ) دست راست در حال شروع كشش ، آخر خود است .

2- شناگر به ديواره ي استخر نگاه ميكند كه آيا بايد اينجا سالتو را شروع كند يا پس از كششي ديگر .

3- در حالي كه تصميم به سالتو گرفته شد ، دست چپ نبايد از آب خارج شود،  بلكه كنار بدن باقي مي ماند و دست راست كارش را ادامه مي دهد. پاها به سمت بالا حركت مي كند تا در مرحله بعد به طرف پايين ضربه بزند در اين حال حركت دست به بدن متصل شده و به گردش بدن كمك مي نمايد.

4- سر به سمت داخل بدن از ناحيه ي گردن خم مي شود ، كف هر دو دست طوري مي چرخد كه رو به كف استخر مي شود پاها به هم چسبيده و از ناحيه ي زانو خميده مي باشند .

5- بدن از حالت افقي به روي آب خارج شده زيرا از گردن و كمر خميدگي افزايش يافته هر دو دست حالت قبل  را دارا است و به پايين  فشار وارد مياورد پاها به قسمت پايين زده مي شود تا باسن بالا بيايد .

6- بدن از ناحيه ران خميدگي بيشتري مي يابد در اين حالت بدن متمايل به توقف در حركتش مي شود زيرا مقاومت ناشي از خم شدن بدن در آب باعث آن مي گردد  اگر سرعت حركت شناگر به اندازه ي كافي باشد ( در سرعت روها ) همين سرعت و خم شدن سر و كمر  خود باعث چرخش شناگر خواهد شد . در شكل مقابل دست چپ از آرنج خميده مي شود و آب را به سمت سر مي كشد.

7- در حالي كه لگن از خط سر عبور مي كند دست چپ هنوز  آب را به سمت سر مي كشد كه اين حركت به چرخش بدن شناگر كمك مي نمايد كف دست راست به سمت داخل متمايل شده  و باعث چرخش بدن حول محور طولي خود مي گردد پاها دقيقا به طور مستقيم از بالاي سر آورده نمي شوند.  

8- در حالي كه پاها به طور كامل از آب خارج هستند به طرف بالا و عقب به سمت ديواره ي  استخر پرتاب مي شوند و اين موقعي است كه كشش دست به سمت سر نيز كارش پايان  يافته است . شناگر در اين حالت بايد بدون اينكه تاخيري در كل حركت ايجاد كند به سمت پهلو بچرخد .

9- چرخش عمومي شناگر كامل شده و شناگر  بايد خودش  را در موقعيتي  قرار دهد كه بتواند به ديواره  استخر فشار وارد سازد . دست ها دوباره  در حال لمس كردن يكديگرند وبه سمت جلو درحركتند و چرخش به سمت پهلو ادامه دارد .

10 – پاها در حال فشار به ديواره ي استخر هستند و اين كار با باز شدن مفاصل زانو صورت مي گيرد ، در عين حال مفاصل آرنج ها با باز شدنشان دست ها را به سمت جلوي بدن مي كشند .

11- در آخرين مرحله ي فشار پا به ديواره ي استخر كه با باز شدن مفصل مچ پا همراه است، شانه ها در آخرين مرحله چرخش حول محور طولي بدن هستند ، بازوها كشيده و سر در بين آنها قرار گرفته  و بدن در حالت كاملا كشيده بر روي آب سر مي خورد .

12- شناگر بايد بدنش را نسبت به عمق آب تنظيم نمايد و اين كار توسط هدايت دست ها صورت مي گيرد . بدين روش كه با گرفتن دست و سر به سمت بالا ، بدن در عين سر خوردن  به سطح آب نزديك مي شود . چنانچه زياده از حد در عمق آب باشد با يك يا دو ضربه پا بدن را به سطح آب نزديك مي سازد و اگر در عمق صحيح قرار داشته باشد شروع به ضربات پا و كشش مي نمايد .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 هماهنگی دست و پا و تنفس

 هماهنگي حركات دست و پا وتنفس

تمرين حركت هواگيري در خشكي و درآب بايستي آنقدر تكرار شود كه شاگرد به راحتي اينكار را انجام دهد در غير اين صورت در مرحله ي بعدي كه مي خواهد حركات  دست و پا را كه قبلا فرا گرفته با هواگيري توام نمايد با اشكال مواجه مي شود . ايجادهماهنگي بين هواگيري و حركات دست و پا مستلزم تمرين زياد درهر يك از قسمت هاي گفته شده است .

دركرال هماهنگي بين حركات دست ، پا و تنفس اهميت بسيار دارد . در حالت  كلي به ازاي يك دايره ي كامل كه دو دست مي پيمايند پاها 6 ضربه به آب مي زند و بايد اين ريتم مراعات شود .

در ضمن دست راستتان  را به عقب بياوريد و به محض آن كه  دست راستتان را از آب خارج مي كنيد صورت خود را به راست چرخانده و به سرعت از راه دهان نفس بكشيد .اما هرگز سرتان را زياد از آب خارج نسازيد و حتما در اين وضعيت بايد  گوش چپ در آب قرار گيرد .

در مرحله ي بالا يا گفته شده مربي بايد توجه داشته باشد كه حين هواگيري تكنيك حركت دست كرال سينه دچار اشتباه  نگردد واگر در اين مرحله حركات دست و هواگيري خوب هماهنگ شود اضافه نمودن حركات پا  به آنها كار مشكلي نخواهد بود . اگر چه معمولا كار آموز شناگر آنقدر متوجه هواگيري مي شود كه حركت پاها يا قطع شده يا ضعيف زده مي شد . در اين حالت است كه مربي لازم است مرتب ادامه ي حركات پا را به كارآموز گوشزد نمايد و به طور دقيق  تكنيك هواگيري را زير نظر داشته و تك تك آنها را به كارآموز هشدار دهد .اما در ضمن اين حركات اخير مرتبا هوا را از راه بيني به آب رها كنيد به طورمسلم حركت تهاجمي شما در آب باعث خواهد شد كه جلوي صورت شما كمي در آب پايين رفته و عمل بازدم بهتر انجام يابد اما قسمت اعظم  هواي شش هاي شما وقتي خارج خواهد شد كه نوبت تنفس بعدي فرا رسد  كه در آن موقع ابتدا بقيه هوا را با سرعت تمام به وسيله ي دهان از ريه خارج كرده و سپس به سرعت نفس مي كشيد . لازم به يادآوري است كه هر قدر دست و يا صورت شما خارج از آب واقع شود ويا اينكه پا ضعيف زده شود از راندمان شنا مي كاهد و بايد با تمرينات زياد آنها را به حداقل رساند.

بنابراين در مرحله ي آخر از كارآموز شناگر مي خواهيم كه ابتدا روي آب سر بخورد و بعد پا بزند ، سپس حركت دست را به حركت پاها اضافه نمايد و درهمان حال با دقت زياد اقدام به هواگيري  نمايد . به خودتان اميدوارباشيد . و به ياد داشته باشيد  كه گروه عجله كنندگان زود متوقف مي شوند  ، اين كار را آنقدر تكرار كنيد و ادامه دهيد تا اينكه بتواند شناي كرال سينه را به طوركامل انجام دهيد

اشتباهات معمول در پاي كرال سينه و روش اصلاح آن

اشتباه : زانو بيش از اندازه خم باشد و حركت از ساق پا صورت گيرد .

روش اصلاح : پاها  مستقيما در آب قرار گرفته  و حركت از ناحيه ي بالاي ران شروع  شود .

اشتباه : درهنگام زدن پاي كرال پاشنه ها را دور از يكديگر نگه دارند

روش اصلاح : براي زدن پاي كرال پاشنه ها از هم دور نباشند و پنجه به هم نزديك نباشند .

اشتباه : بالا نگاهداشتن سر و صورت از سطح آب

روش اصلاح : قرار دادن صورت در آب

اشتباه : پنجه  پا كشيده شود و مچ پا حركتي انجام ندهد .

روش اصلاح : با فشار شست پا ، آب را به پايين راندن و ضمنا  نوك پا  را به داخل كشيدن

اشتباه : نزديك بودن بيش از اندازه پاها به يكديگر .

روش اصلاح : پاها به اندازه ي  25 تا 45 سانتي متر از يكديگر فاصله داشته باشند .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 تمرينات آموزشي هواگيري كرال سينه وهماهنگي حركات دست و تنفس

تمرينات آموزشي هواگيري كرال سينه

1- در مر احل اولين تمرين كافيست كارآموز شناگر در قسمت  كم عمق استخر در حالي كه از ناحيه كمر خم شده است ، سر را داخل آب قرار داده و هواي داخل ريه ها را خالي كند . نكته مهم اين تمرين در اين ست كه زماني كه مي خواهد سر را براي گرفتن هوا از آب خارج كند بايد اين كار را توسط گردن انجام دهد و موقع هواگيري نصف صورت داخل آب  ونصف ديگر  در بيرون آب باشد سعي كنيد شانه را بالا نياوريد  و از آب خارج نسازيد . اين عمل در ابتدا مشكل است  ، ولي به مرور زمان به طور خودكار با موفقيت انجام مي شود .

2- روش ديگر تمرين  بدين شكل است كه كارآموز  شناگر  در قسمت كم عمق استخر با دستهايش كه به اندازه ي  عرض شانه باز است ، لبه ي استخر را مي گيرد  وبدن را در موقعيت شناور رو به كف استخر قرار مي دهد . براي شناور شدن بهتر بدن ، تخته شنا يا چوب پنبه اي را در ميان دو ران قرارميدهد و كاملاٌ شناور مي شود . در اين لحظه سر را به يك سمت مي چرخاند و عمل دم را انجام مي دهد اين عمل خيلي سريع انجام مي گيرد .

شناگر در آخرين لحظه ي تمام شدن هواي داخل ششهايش سر را از آب خارج  مي سازد ( در حالي كه هنوز در حال دميدن هوا است )  و يكباره هوا را مي بلعد .اين عمل را چندين بار تكرار كنيد .

 هماهنگي حركات دست و تنفس

در اين مرحله كه شاگرد يا كارآموز شناگر در حال انجام حركت دستها  و هواگيري توام است، مربي بايد كليه ي  مراحل را  زير نظر  داشته و حركت دست را به خوبي كنترل نمايد : -چگونگي  كشش دست در زير آب ،  -  ورود دست به آب  ، - موقعيت مناسب چرخش  سر به خارج نسبت به دستها و نكته مهمي كه بايد  بدان  توجه شود اين است كه شاگرد شانه ها را بالا نياورد ، عمل كشش دست در زير آب را به خوبي انجام دهد و چرخش سر به خارج كمي بيش از حد معمول باشد  هوا را بايد در داخل آب تخليه نمايد و مجدداٌ هواگيري نمايد شكل زير نشان مي دهد كه شناگر از سمت راست ميل به هواگيري دارد و به محض بيرون آمدن دست راست زير آ ب اين كار را انجام مي دهد .

در قمست كم عمق استخر عمل راه رفتن و خم نمودن بالاتنه جلو به طوري است كه صورت در داخل آب قرار مي گيرد  و حركت دستها به طور متناوب همراه با تنفس صورت مي گيرد .

عمل دم هنگامي صورت مي گيرد كه سر به پهلو چرخيده و عمل بازدم در داخل  آب انجام مي شود توجه داشته باشيد كه سر به دو طرف نمي چرخد .

البته قبل از انجام اين كار در داخل آب لازم است اين حركت در خشكي انجام شود بدين طريق كه شناگر خم شده سر را به پهلو مي چرخاند . اگر كارآموز سمت راست راحت تر نفس مي گيرد  به محض خارج شدن دست راست از آب هوا را مي بلعد  و سپس صورت را رو به زمين چرخانيده و هوا را تخليه مي نمايد و مجددا سر را جهت هواگيري به پهلو مي چرخاند وقتي سر به طرف پهلو مي چرخد در مراحل اوليه بايد كارآموز شناگر سعي كند چرخش را كمي بيش از حد معمول انجام دهد به طوري كه بتواند بالا را ببيند و دهان بعدها كاملاٌ از آب خارج گردد .

گردش بايد در ناحيه ي سر وگردن  بيشتر باشد و تا حدي كه دهان از آب خارج شود . اينكه هواگيري از چپ يا از راست  صورت گيرد اهميت  ندارد آنچه براي يك كارآموز شناگر لازم است تاكيد شود اين است كه فقط از يك طرف به ميل خويش هواگيري نمايد و هميشه از همان طرف بدن را چرخش بدهد.  

شكل صفحه قبل نشان مي دهد كه شناگر از طرف چپ ميل به هواگيري دارد و به محض بيرون آمدن دست چپ اين كار را انجام مي دهد .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 هماهنگی دست و پا و نفس گیری در کرال سینه
( هماهنگي دست و پا ) GRAWL STROKE – NON- BREATHING SIDE

در كرال هماهنگي بين حركات دست و پا اهميت  بسيار دارد . در حالت كلي به ازاي يك دايره ي كامل كه دو دست مي پيمايند ، پاها  6 ضربه به آب مي زنند و قاعدتاٌ اين ريتم  بايد مراعات شود . و در اين مرحله حركات  دست و پاها  با هم تنظيم  و هماهنگي پيدا كنند . تنظيم حركات دست و پا به صورت زير انجام مي گيرد .

موقعي كه كشش دست انجام گرفت ، بنا به مقتضيات فردي ريتم حركات پا دو الي شش ضربه خواهد داشت . كشش دست در آب منجر به پيشروي بدن در آب مي شود . حركت پا و يا ضربه ي پا در آب ثبات و تكيه بدن را از نظر حفظ تعادل فراهم مي نمايد . علاوه بر آن حركت پا از فرورفتن و منحرف شدن پايين تنه در آ ب جلوگيري مي نمايد . هر بار كه يك دست از آب خارج شد  پاي  همان طرف عمل ضربه زدن به پايين را انجام مي دهد .

چرخش در محور طولي بدن باعث آساني به جلو راندن بدن وبالا گرفتن آرنج خواهد شد . چرخش بدن به خصوص براي شناگرانيكه مفصل شانه آنها  . انعطاف پذيري كافي ندارد بسيار مفيد است

از نكات مهمي كه در مورد ورود دست به آب بايد به خاطر داشت لحظه ي ورود به آب است . يعني بدانيم موقعيت دستها نسبت به يكديگر چگونه است يا موقعي كه يك دست در حال كشش است، دست ديگر در چه مرحله اي قرار دارد ؟  بهترين ميزان ورود دست به آب موقعي است كه دست زير آب نيمي از كشش زير آب را انجام داده است . زيرا در اين حالت در هيچ لحظه دست توقف نداشته و حركت دائمي در حال كشش خواهد داشت

 نفس گيري در كرال سينهBREATHING

يكي از قسمت هاي مهم شناي كرال سينه ، هواگيري است و اين مرحله همان تخليه ي هواي ذخيره شده ي  ششها در آب است . كار خالي كردن هوا در آب بايد در همان  مراحل اول به خوبي آموزش داده شود . اگر چه در ابتدا اينكار كمي مشكل است ، ولي پس از كمي تمرين شاگرد كم كم به طريقه ي تخليه ي هوا در آب آشنا شده و عادت مي كند .

خالي كردن هوا در آب مي تواند هم از طريق بيني و هم از راه دهان باشد . از همان ابتدا بايد  به كارآموز شناگر گفته شود كه پس از پر كردن هوا در ششها  سرش را به زير آب فرو ببرد و به طور پيوسته هوا را تخليه نمايد ، به طوري كه وقتي احساس كرد  كم كم هواي داخل ششهايش در حال اتمام است ، در همان  حال دميدن هوا به داخل آب سرش را از آب بيرون  بياورد  و خيلي سريع هواگيري كرده و دوباره در آب مشغول تخليه ي هوا گردد . مهم نيست كه كارآموز از كدام سمت يا جهت ( راست يا چپ )  نفس گيري كند ، بلكه مهم اين است كه عمل هواگيري يك طرفه صورت گيرد عمل دم خيلي سريع انجام مي شود و اگر عمل بازدم  كمي طولاني تر باشد اشكالي نخواهد داشت .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 حرکت دست درکرال سینه

دومين مرحله ي آموزشي ، حركت دست كرال سينه

مراحل حركات دست : تعويض منظم  حركت دستها در شناي كرال سينه موجب پيشروي  در آب مي شود .هنگامي كه يكدست حركت كشش را در داخل آب انجام مي دهد ، در همان زمان  دست ديگر درخارج از آب آماده ورود در آب مي شود . تا يك دست ، دست ديگر را لمس نكرد نبايد، از آب خارج شود . لازم است به يك موضوع خوب توجه شود و آن اينست كه  چه در داخل و چه در خارج از آب هميشه آرنج بالاتر از مچ دست قرار دارد، ولي  اين تكنيك جاي خودرا با روش كنوني كه مكثي در كشش دست وجود  ندارد ، داد . به طوري كه دستها پشت سر هم عمل كشش زير آب را انجام مي دهند . كشش ، منتظر ورود دست ديگر به آب نمي شود و نتيجه ي بهتري را در پيشروي حاصل مي نمايد .

بهترين ميزان ورود دست به آب موقعي است  كه دست زير آب نيمي از كشش زير آب را انجام داده است ، زيرا در اين حالت در هيچ لحظه دست توقف نداشته و حركتي دائمي درحال كشش خواهد داشت .

مناسبت ترين ميزان زاويه آرنج در موقع كشش زير آب بين 90 تا 100  درجه است. مربي بايد كنترل نمايد كه شاگرد شكستگي دست در داخل آب را انجام دهد، بدين ترتيب كه دست در آب وارد شده ، تقريباٌ كشيده  مي شود .

كشش شروع شده و در همين حال خميده  ميگردد ( حداكثر 100 درجه در خميده ترين محل ) و شروع  به باز شدن نموده تا موقعي كه دوباره تقريباٌ صاف گرديده و قصد خروج از آب را مي نمايد . بايد دقت شود در موقع ورود دست در آب نبايد جلوي صورت وارد آب شود ، چون كشش كمتري در پيشروي آب دارد و همچنين در موقع ورود دست در آب آرنج و بازوي دست بايد به گوشها نزديك باشد .

ابتدا شست وارد آب مي شود ، اين عمل باعث مي گردد كه آرنج در بالا قرار گيرد . و اين كار لازمه ي كرال صحيح است . بالا آمدن  آرنج ادامه مي يابد  تا موقعي كه انگشتان  دست نيز از آب خارج گردد.

وضعيت دستها طوري است كه انگار جسمي مانند تخم مرغ را گرفته است يا اينكه دستها دور يك بشكه مي چرخد ، سعي كنيد بازو را به سر و گوشها نزديك سازيد .

نكته ي ديگر كه هنگام حركت دست بايد به آن توجه داشت اين است كه كف دست را هنگام خارج شدن از آب بايد به خارج چرخانيده شود . اين عمل باعث تسهيل در بالا نگاهداشتن آرنج مي شود .

در اين جا نيز مي توان در خشكي به تمرين حركت دستها پرداخت و سپس در آب  آن را كامل كرد .

علت بالا نيامدن  آرنجها در بيشتر شاگردان ( به خصوص بزرگسالان ) اينست كه مفصل شانه آنها داراي جنبش پذيري(Flexibility) كافي نيست . بعضي ديگر از كارآموزان براي بالا آوردن و نگه داشتن آرنجها قسمتي از شانه را هم از آب خارج مي سازند كه روش درستي نيست . در اين جا نيز مي توان در خشكي به تمرين حركت دستها پرداخت  و سپس در آب آن را كامل كرد.

لازم به يادآوري است كه دست كرال در سه مرحله انجام مي گيرد : اول مرحله ي كشش ، دوم مرحله فشار،  سوم مرحله ي خارج از آب يعني حركت دست از هنگام خروج آب تا آوردن آن به جلو در امتداد دو شانه .

مي توان مرحله ي كشش و فشار را به صورتS خوابيده انگليسي نشان داد .

تمرينات آموزشي دست كرال سينه

1- راه رفتن و خم نمودن بالا تنه به جلو به طوري كه صورت در داخل آب قرار گيرد . حركت دستها به طور متناوب و بدون تنفس است . اين عمل در قسمت كم عمق استخر صورت مي گيرد .

تمرينات تركيبي دو نفره : در حالي كه كارآموز شناگر به روي سينه در سطح آب قرار گرفته ، كمك كننده مچ پاي او را با دو دست مي گيرد . در اين حالت كارآموز شناگر همزمان حركت دست كرال را به طور متناوب انجام مي دهد .

كارآموز شناگر و كمك كننده بايد با جديت اين عمل را انجام دهند . كارآموز شناگر در تمام مدت تمرين با گرفتن نفس عميق ودر حالي كه صورت داخل آب است ،  اين عمل را انجام مي دهد . با تمرين مداوم حركت و هماهنگي دو دست به صورت خودكار در مي آيد .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 کرال سینه

شناي كرال سينه (Front Crawl )

كلمه كرال از فعل انگليسيTo Crawl مشتق شده كه به معني خزيدن است . زيرا انسان به وسيله ي اين  شنا در آب مي خزد و پيش مي رود.

كسي به درستي نمي داند كه اولين بار اين شنا در كدام كشور معمول شده است ، ولي شواهد  و قوانين نشان مي دهد كه به احتمال زياد اين شنا در مصر ابداع شده است .

اما مسلم اين است كه در سال1700 در استراليا اين شنا به وسيله ي الك ويكمن معمول شد ، و سپس  به آمريكا  و اروپا راه يافت ، و بالاخره يكي از مهمترين بازي ها در مسابقه هاي المپيك را تشكيل داد ، و براي اولين بار يك آمريكايي به نام چارلز دانيلز به سال 1908 در رشته ي شناي بازي هاي المپيك شركت كرد و با شناي كرال مسافت 100 متر را در 60 ثانيه و سه پنجم  طي كرد و برنده شد .

شناي كرال امروزه بيش از هر شناي ديگر طرفدار دارد و بيشتر شناگرها با آن آشنايي دارند . ولي متاسفانه  به غير از  تعداد كمي آن را به طريقه ي كاملاٌ صحيح فرا نمي گيرند . با كمي اراده ،  اگر بتوانيد اين شنا را به طور  كاملاٌ  صحيح فرا گيريد ، بسيار مفرح و لذت بخش خواهد شد . كرال معمولا در دو قسمت كرال سينه و كرال پشت  تعليم داده مي شود . كه ابتدا به شرح كرال سينه  مي پردازيم .

آموزش شناي كرال سينه

كرال سينه  شنايي است كه در آن ضربات منظم پاها  به همراه حركت دست  ها كه به تناوب از آب خارج و وارد شده و آب را به عقب ميكشند و سر ، نيم دايره اي  را حول محور طولي بدن مي زند تا از سمت راست يا چپ ( كه معمولاٌ يك طرف است ) از طريق دهان هواگيري نمايد انجام مي شود .

بنابراين سه مرحله اصلي در شناي كرال سينه عبارتند از :

1- عملكرد پاهاLeg Action

2- عملكرد دست هاArm Action

3- نفس گيري Breathing

جهت آموزش  شناي كرال سينه لازم است كه هر مرحله  به تنهائي و به مقدار كافي آموزش و تمرين داده شود . پس از آموزش و تمرين كافي اولين مرحله ، نوبت به مرحله دوم مي رسد كه ضروري است پس از آموزش و تمرين به مرحله ي اول متصل شده و هر دو با هم تمرين شود تا شناگر هماهنگي لازم را جهت انجام هر دو مرحله كسب نمايد و سپس مرحله ي سوم آموزش داده مي شود . و پس از تمرينات مقدماتي و كافي به مرحله ي اول و دوم اضافه مي شود . تمرين  ادامه مي يابد تا هماهنگي مجددي صورت گيرد و شناگر قادر به انجام هر سه مرحله با هم در يك زمان گردد.

متاسفانه مشاهده  شده است كه مربيان هنوز  يك مرحله را به طور كامل آموزش نداده ، وارد مرحله بعدي مي شوند . اگر چه بعضي از مربيان با آموزش مرحله  به مرحله  چندان موافق نيستند ولي تجربه نشان داده است براي به دست آوردن نتيجه ي بهتر  و پيشرفت در امر آموزش  در كلاس هاي گروهي ، آموزش  مرحله به مرحله به مراتب مفيدتر است .

اين موضوع را بايد به خاطر داشته باشيد كه قبل از شروع اولين قسمت آموزش كرال سينه  كه حركت پاها  است ، لازم است شاگرد دو مرحله مقدماتي مهم را خوب فرا گرفته باشد .

عملكرد پاLeg Action

در شناي كرال ، حركت پا  بسيار حايز اهميت است . مطلب مهم اين كه بر خلاف تصور ما حركات شديد و كند پاها توام  با سرو صداي زياد كه غالبا در مبتديان ديده مي شود كوچكترين ارزشي ندارد ، بلكه حركات كوتاه و سريع پاها  لازمه  اين كار است .

حركات پاها از مفصل شروع مي شود كه ران را به لگن  خاصره مربوط مي سازد . زانوهم  حركت مي كند  ، اما حركت آن كمتر از مفصل قبلي است و فقط تا آن حد صورت مي گيرد كه پاهاي شناگر از آب  خارج شده و بلافاصله به آب ضربه بزند و روي اين اصل زاويه بين ساقها هيچ وقت از 30 درجه تجاوز نمي كند .

همچنين ساقها ، رانها و پاها هرگز ار هم فاصله نمي گيرند ، بلكه هميشه به هم ماليده مي شوند هنگام زدن پاها بايد توجه كنيد كه پاشنه پاها ازهم فاصله نگيرند ، كه معمولا كارآموز شناگر پاشنه پاها را از هم فاصله مي دهد . زانوها نبايد زياد بشكند ، اين عمل باعث مي شود كه پيشرفت خوبي نداشته باشيد انگشتان پاها بايد كشيده شوند .

يكي از مهمترين مواردي كه بايد در پاي كرال سينه  درنظر گرفت ، اين است كه در موقع زدن پاي كرال  انگشتان پا نبايد عمود بر كف استخر  باشند و شكستگي نيز نبايد بيش از حد شود . به شكل زير توجه كنيد :

مثلي است معروف كه شنا را در آب ياد مي گيرند ، ولي به راستي براي صرفه جويي در وقت ، مي توان در خانه نيز مقدمات آن را فرا گرفت .

روي اين اصل توصيه مي شود در خانه و يا كنار استخر ، بي آنكه بدن خود را خيس كنيد روي كاناپه و يا ميز دراز بكشيد  و روي سينه قرار بگيريد و سر را بين بازوها گرفته و پاهايتان را قريب در خارج نگه داريد ، بسيار سريع و همان طور كه قبلاٌ گفته شد به حركت پاها بپردازيد .

پس از چند جلسه تمرين ، اين بار كناره  استخر را بگيريد و توي آب بي آن كه به حركت بازوها فكر كنيد  سرتان را بين بازو ها قرار داده  و تقريباٌ سرتان را در آب فرو ببريد و حركت  پاها را تمرين كنيد و بعدها به فكر پيشروي در آب باشيد حتي مي توانيد حركت پاها را با كمك دوستانتان تمرين كنيد . بايد توجه داشته باشيد كه در موقع تمرين پا سرتان نبايد بالا باشد . چون اين عمل باعث مي شودكه پاها به پايين بروند .

تمرين هاي آموزشي پاي كرال سينه

1- نشستن روي لبه استخر و پا داخل آب همانطوري كه در شكل زير  نشان داده شده  است نوآموز شناگر در لبه  استخر مي نشيند و دستها را به عقب تكيه مي دهد و دو پاي شناگر در داخل آب قرار داشته و پاها بطور متناوب در آب حركت مي نمايد . بايد توجه داشت كه در اين مرحله حركت پا بطور صحيح صورت گيرد و پنجه ها  متمايل به داخل باشد و آب توسط سينه  پا به اطراف پراكنده شود .

2- در حالي كه كارآموز شناگر لبه استخر را گرفته مبادرت به زدن پا مي كند . يادآور مي شويم كه پس از چند حركت ، پا كارآموز شناگر صورت خود را از آب بيرون آورده و نفس مي كشد و مجدداٌ تمرين خود را تكرار مي كند .

3- در شكل زير يكي از كارآموزان شناگر دستهاي كارآموز ديگري را گرفته و نفر دوم همان طوري كه در سطح آب قرار گرفته شروع به زدن پاي كرال سينه مي نمايد .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 سرخوردن

سرخوردن با استفاده از فشار دو پا بر ديوار استخر

در اين مرحله  كنار ديواره استخر ايستاده،دستها بالاي سر قرار مي گيرد . يك پا به ديواره استخر تكيه دارد و قسمت پشت ( ناحيه مايوي شناگر )  به ديواره استخر چسبيده است قسمت بالاتنه يعني سر ، دستها و سينه را به قدري خم نموده و در آب قرار مي دهيم . با گرفتن يك نفس عميق ‌در حالكيه سر و دستها كشيده و به سمت جلو است پاي ديگر را بلند كرده و با گذاشتن كنار پائي كه به ديواره ي استخر تكيه دارد،به ديواره ي  استخر فشار وارد آورده و بدن را صاف مي نمائيم و به طرف جلو سر مي خوريم .

در اين مرحله  چون نيروي هر دو پا مورد استفاده قرارمي گيرد، شنا گر  با سرعت بيشتري به جلو مي رود و در عين حال مسافت بيشتري را به حالت شناور طي مي نمايد .

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در شنبه 1386/01/25  |
 معرفی
من محمدرضا رستمیان متولد ۳/۵/۱۳۶۴ ساکن شهر دیهوک از توابع شهرستان طبس  دراستان یزد می باشم.

 دانشجوی سابق شیمی محض دانشگاه فردوسی مشهد ودانشجوی فعلی رشته ی مربیگری

شنا دانشگاه تهران هستم.

|+| نوشته شده توسط محمدرضا رستمیان در سه شنبه 1385/01/29  |
 
 
بالا